Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4440 K.2023/2835

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 13.09.2021 tarihli ve 2019/9962 Esas, 2021/5709 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Antalya

14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1097 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasının, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları gereğince 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2022 tarihli ve 2022/67990 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin olayın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin Kabulü. 1.Mahkemece,''Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde.

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile Burhanettin Onat Caddesinden Narenciye Caddesi üzerinde seyir halinde olduğu sırada, müştekinin de sevk ve idaresindeki ... ile Değirmenönü kavşağında çarpıştığı, çarpma sonucu müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralandığı, sanığın bu sırada 0,45 promil alkollü olduğunun tespit edilmiş, kusur durumun tespiti bakımından dosya Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine gönderilmiş, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 21/10/2015 tarih ve 2015/81309/9910 sayılı raporda;

sanık sürücü ...'ın olayda asli kusurlu, müşteki sürücü ...'ın olayda alt düzeyde tali kusurlu olduğu belirtilmiş olup, bilirkişi raporu oluşa ve dosya içeriğine uygun olduğundan itibar etmek gerektiği kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş ve bu yönde aşağıdaki hüküm kurulmuştur.'' Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan.

(1)''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' Şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece 22.02.2022 tarihli 1 nolu celsede basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması yönünde karar verilerek genel hükümlere göre yargılamaya devam olunarak, karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur. 4.Kolluk güçlerince tanzim olunan 29.12.2014 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 47 nci maddesinin (b) fıkrasında yer alan; ''Karayollarından faydalananlar aşağıdaki sıralamaya göre; ... b) Trafik ışıklarına, ...Uymak zorundadırlar.'' Kuralına uymadığından bahisle asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

5.Yargılama aşamasında mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi 21.10.2015 tarihli raporunda, sanığın otomobil ile seyrini mahal şartları, yol durumu, trafiğin akışına göre ayarlamadığı, ışık ihlali yaparak kavşaktan kırmızı ışıkta geçtiği olayda asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği belirtilmiştir. 6.Taraflar uzlaşamamış, katılanın şikayeti devam etmektedir ve katılanın zararı karşılanmamıştır.

7.Sanık aşamalarda, kavşağa yaklaştığında kendisine yeşil ışık yandığını, kavşağa girer girmez bu ışığın yeşile döndüğünü, fren yapmasına rağmen hızla gelen araca çarpmaya engel olamadığını ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyri sırasında, dört yönlü ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitap eden kırmızı ışığa rağmen kavşağa giriş yaptığı sırada, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan gelen sürücü ...'ın idaresindeki kamyonetin sol yan kısımlarına çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla bir kişinin hayatını tehlikeye sokacak ve 3. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince temel cezadan sonra ilk olarak bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3.Antalya 14.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1097 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarına yer verilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/1097 Esas, 2022/422 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci maddenin son paragrafından sonra.