Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4843 K.2024/7641

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/2, 43/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "fotoğraf çekiminin yapıldığı alanın özel bir alan olmadığı, kişilerin özel durumlarına veya yaşantılarına ait olan bir görüntünün de mevcut olmadığı, foto çekiminin yapıldığı yerin herkesin girebileceği ve kamu görevini yapan sağlık personelinin bir arada olduğu kamusal bir alanda çekildiği,

şüphelini amacının, orada görev yapanların yapmış olduğu kamu hizmetini eleştirmek olduğu, eylemin, kamu hizmetini yapanlara karşı yapılan eleştirinin sınırları içinde kaldığı, suç işleme kastı da olmadığından sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurları itibariyle oluşmadığı...1-Sanık ...'ın üzerine atılı özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçununun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca üzerine atılı suçtan BERAATİNE, 2-Yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına,

3-Sanık kendini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince 2.725,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa ödenmesine," yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,," dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken sanığın beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın hasta yakını olarak gittiği hastanede çalışanların fotoğrafını çekerek çalışanların çalışmalarını eleştirdiği bir yazı ile birlikte kendi kullanmış olduğu instagram hesabından paylaştığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın eyleminin eleştri sınırında kaldığı ve suç işleme kastının bulunmadığı, bu suretle 5237 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca "yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,