Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4879 K.2024/7280

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-1,2. cümleleri, 43/2, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; "sanığın savunmasının aksine katılanların görüntülerini kaydettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı,

sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçu yönünden ilk derece mahkemesince delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı, sanığın istinaf talebinin bu nedenle yerinde olduğu kanaatine varılmış, ancak; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmadığından 7035 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 303/1-a maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olmakla.

Kocaeli 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/10/2020 tarih 2018/494 esas 2020/995 karar sayılı sanığın işlediği iddia olunan Özel Hayatın Gizliliğini İhlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ORTADAN KALDIRILMASINA, Sanık ...'nin üzerine atılı Özel Hayatın Gizliliğini İhlal suçunu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE," dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken sanığın beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılanların yanlarına giderek cep telefonundan sosyal medya üzerinden canlı yayın açmak suretiyle yayınladığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılanlara ait görüntüleri yayınladığına dair dosya kapsamında bir delil bulunamadığı, bu suretle 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,