Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/4952 K.2026/2033

Başsavcılığınca temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mağdurun yaralanmasının niteliği gereği ve mağdurun şikayetçi olmaması sebebiyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, kazanın ölenin direksiyona müdahale etmesi sebebiyle meydana geldiğine, bilirkişi raporunun çelişkili olduğuna, sanığın bilincinin yerinde olması sebebiyle bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen cezanın az olduğuna, alkollü olan sanığın olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. BAM Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; hükmedilen cezanın az olduğuna, sürücü belgesi bulunmayan sanığın ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, suç tarihinin olay tarihi olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

18.07.2017 tarihinde saat 23:55 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan 35... plakalı otomobil ile iki yönlü, yatay güzergahının düz ve düşey güzergahının eğimsiz, iki şeritli ve genişliğinin 3.5 metre olduğu, zeminin asfalt kaplama olduğu, olay anında havanın açık, yol yüzeyinin kuru, vaktin gece ve aydınlatmanın olmadığı,

meskun mahal içinde, azami hız limitinin 50 km/s olduğu caddede ...stikametinden...stikametine seyir halinde iken karşı yön şeridine girerek aracının ön kısımları ile karşı yönden gelen müşteki sürücü ... idaresindeki 41... plakalı otomobilin ön kısımlarının çarpışması sonucunda sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiği, müşteki sürücü ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilemeyecek ve vücudunda saptanan kırıkların hayat fonksiyonlarını Ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda;

sanığın yola gereken dikkatini vermesi ve kendi şeridi içinde kontrollü bir şekilde seyir etmesi gerekirken bu hususa riayet etmeyerek karşı yön şeridine girmesi ve karşı yönden gelen müşteki sürücü idaresindeki otomobile çarpmış olmakla meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranmış olduğu, sanığın hızını azaltmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla asli kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanığın 1,80 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Suç tarihinin İlk Derece Mahkemesince kaza tarihi olan 18.07.2017 olarak gösterildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesince yanılgıya düşülerek suç tarihinin ölüm tarihi olarak belirtilmesi esasa etkili olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve BAM Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Olay tarihinde sürücü belgesi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesinin amacına aykırı şekilde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle BAM Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2020/1655 Esas, 2021/1570 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. fıkrası gereği İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "Sanığın ehliyetinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca takdiren 2 YIL SÜREYLE GERİ ALINMASINA, " ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,