Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5593 K.2024/1304

Davacı hakkında Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 10.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, davalı vekilinin Temyiz isteminin kabulü ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkına beraat kararı verilerek hükmün kesinleştiğini eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ve davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, davacı haksız tutuklu kaldığından bahisle maddi ve manevi tazminat talep etmiş ise de, davasına konu ettiği İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/939 Esas 2015/270 Karar sayılı dosyasının dava tarihinde ve halen kesinleşmediği, CMK'nın 142/1. maddesi gereğince tazminata dayanak beraat kararının kesinleşmesinin dava şartı olduğu, somut olayda dava tarihi itibariyle ve halen dava şartının gerçekleşmediği yine eksikliğe rağmen açılan davada kovuşturma aşamasında yani son oturumda dahi kararın kesinleşmediği kesinleşmenin alacağı sürecin bilinmediği,

bilinmesinin mümkün olmadığı ancak kesinleşmiş olması halinde usul ekonomisi gözetilerek dava şartı yokluğundan dava red yoluna gidilmeden kovuşturma aşamasında kesinleştiğinin anlaşılması halinde esas hakkında karar verilmesinin mümkün olacağı ancak somut olayda yukarıda açıklandığı şekilde bu anlamda karar oturumuna kadar dava şartının gerçekleşmediği, kararın kesinleşmediği anlaşılmakla usul ekonomisi de gözetilerek dava şartının yerine gelmediği, beraat kararının kesinleşmesinin dava şartı olduğu da gerekçesiyle davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan 21.01.2021 tarihli dilekçe ile dava açıldığında tazminata esas ceza dosyasının kesinleştiğinin belirtildiği ve ekinde kesinleşme şerhi sunulduğu, temyiz incelemesi aşamasında UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; tazminata esas İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli 2008/939 Esas 2015/270 Karar sayılı kararıyla davacının suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak, hırsızlık ve özel belgede sahtecilik suçlarında ayrı ayrı beraatine karar verildiği, mahkemece 08.04.2017 tarihinde kesinleşme şerhi düzenlendiği ve içeriğine göre;

davacı sanık hakkında suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak ve özel belgede sahtecilik suçları yönünden verilen beraat hükümlerinin temyiz edilmemesi nedeniyle 03.06.2015 tarihinde kesinleştiği tespit edildiği ancak davacı hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin kesinleşme şerhi düzenlenip düzenlenmediği tespit edilmediği;

somut olayda davacı tarafından haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle tazminat talebiyle açılan davanın 20.08.2015 tarihinde açıldığı ve davanın açıldığı tarihte tazminata esas ceza dava dosyasının suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak ve özel belgede sahtecilik suçları yönünden kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında;

davacının hangi suç veya suçlardan gözaltına alınıp tutuklandığının tespit edilerek hırsızlık suçundan da tutuklandığının tespiti halinde bu suç yönünden de verilen beraat hükmünün kesinleşip kesinleşmediği hususunun da araştırılması suretiyle yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Davanın tamamen reddi nedeniyle davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CUMK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,