Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5692 K.2026/371

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin cezaevinde tutuklu iken olağanüstü hal uygulamalarından kaynaklı hak mahrumiyetleri nedeniyle 500.000,00TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; avukat desteğinden mahrum bırakıldığına, savunma hakkının engellendiğine, fahiş vekalet ücretine hükmedildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, yargılama sürecinde yaşanılan hak ihlallerinin araştırılmadığına, tazminat koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacının tazminat talebinin dayanağı olan OHAL süresinde uygulamalardan kaynaklanan avukat görüşmelerinin kamera önünde ve gardiyan nezaretinde yapılması nedeniyle savunmasını hazırlayamadığını ve avukatıyla yeterli görüşmeleri yapamadığını, ayda bir olması gereken açık görüşlerinin iki ayda bir alındığı için eşi ve çocuklarıyla görüşemediğini, haftada bir olması gereken kapalı görüşlerinin iki haftada bir alındığı için eşi ve çocuklarıyla görüşemediğini, 1.derece akrabaları dışındaki akrabaları ile ziyaretçi kısıtlaması olması nedeniyle görüşemediğini, akraba dışında üç arkadaş görüşünden faydalanamadığını,

haftada bir olması gereken telefon görüşme hakkının 15 günde bir yapıldığı için eşi ve çocuklarıyla görüşemediğini, spor hakkından faydalanamadığını, kurumun açmış olduğu kurslarda kısıtlama olduğu için kurs, iş atölyesi ve sosyal faaliyetlerden yararlanamadığını, aylık tutukluluk değerlendirilmelerinde hem mahkemeye götürülmediğini hemde avukatının katılamadığını bu nedenle de savunma hakkının engellendiğini, kapasite fazlası ve kalabalık koğuşta kaldığı için aylardır yerde yatmak zorunda olduğunu beyan ederek manevi tazminat talebine ilişkin olduğu,

belirtilen mağduriyetlerin 5271 sayılı Kanun'un 141. ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşılmakla tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

15.08.2017 tarihli 694 sayılı KHK ile değişik, 01.02.2018 tarihli 7078 sayılı Kanunun 139'uncu maddesi ile aynen kabul edilen düzenleme ile 5271 sayılı Kanunun 142'nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alındığında, mahkemece davanın tamamen reddedilmesi,

davacının toplam 500.000,00 TL tazminat talebinde bulunması ve bu miktara göre karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde olup, Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,