Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5693 K.2026/372

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin müvekkilleri hakkında uygulanan haksız gözaltı ve uzun süren adli kontrol nedeniyle her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00TL olmak üzere toplam 40.000,00TL maddi ve her bir davacı için ayrı ayrı 100.000,00TL olmak üzere toplam 400.000,00TL TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile ayrı ayrı 173,47TL maddi ve davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 1.500,00TL manevi tazminatın ve davcı ... için 2.000,00TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının (1-a) numaralı bendinde maddi tazminat miktarı olarak yazılı "173.47" ibaresinin çıkartılması ve yerine "216,83" ibaresinin yazılması;

manevi tazminat miktarına ilişkin hüküm fıkrasının (2-a) numaralı bendinde yazılı "1.500,00" ibaresi ile (2-b) numaralı bendinde yazılı "2.000,00" ibaresinin çıkartılması ve yerlerine "1.000,00" ibaresinin yazılması sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkiller hakkında verilen maddi ve manevi tazminatların eksik olduğuna ilişkin, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 23.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/130Esas, 2018/182 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.09.2016-09.09.2016 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacıların beraatlerine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.09.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacılara tebliğ edilmediği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminat miktarının artırılması ve manevi tazminat miktarlarının indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin temyiz isteminin, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 02.08.2021 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından 02.09.2021 tarihinde yapıldığı ve bu itibarla katılma yoluyla temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki kesinlik sınırı itibariyle red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,