Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5937 K.2023/2840

Lüleburgaz

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/158 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten hükmedilen 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın Kırklareli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2021 tarihli, 2021/557 sayılı Değişik İş kararıyla kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.06.2022 tarihli ve 94660652-105-39-24116-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/90565 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/90565 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/11/2016 tarihli ve 2016/9543 esas, 2016/10644 karar ve Yargıtay

21. Ceza Dairesinin 07/02/2017 tarihli ve 2016/1691 esas, 2017/533 karar sayılı ilâmlarında ve Anayasa Mahkemesinin 21/06/2017 tarihli ve 2014/15969 sayılı kararında da belirtildiği üzere, süre tutum dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliğini isteyen tarafa kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği, somut olayda sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 20/04/2021 tarihli karara karşı sanık müdafi tarafından verilen 22/04/2021 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın kendisine tebliğinden sonra itiraz gerekçelerini bildireceklerini belirterek süresinde itiraz edilmesi üzerine,

gerekçeli kararın tebliğinden ve verildiyse ayrıntılı itiraz dilekçesinin eklenmesinden sonra itirazın incelenmek ve bir sonuca bağlanmak üzere merciine gönderilmesi gerekirken, sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmeden dosyanın doğrudan incelenmek üzere itiraz merciine gönderildiği gözetilmeden, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliği sağlanmadan yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/158 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği ancak kısa kararda mahkûmiyet hükmünün gerekçesini gösterir herhangi bir açıklamanın yer almadığı görülmüştür. 2. Lüleburgaz

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/158 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararına karşı, tefhimle başlayan yedi günlük itiraz süresi içinde verdiği 22.04.2021 tarihli dilekçe ile itirazda bulunduğu ve dilekçesinde gerekçeli kararının kendisine tebliği ile birlikte Mahkeme kararına ilişkin gerekçeli itiraz nedenlerini bildireceğini belirtmiştir.

3. Sanık müdafiinin gerekçeli kararın kendisine tebliğ talebine rağmen anılan karar tebliğ edilmeksizin, dosyanın doğrudan itiraz mercii olan Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin de 28.06.2021 tarihli, 2021/557 sayılı Değişik İş kararıyla kesin olarak itirazın reddine karar verdiği anlaşılmıştır.

4. Karar veya hükmün gerekçesiyle birlikte açıklanmaması durumunda kanun yoluna başvuru süresi tefhimle başlayan kişinin gerekçesini bilmediği karar veya hükme karşı kanun yoluna başvuru hakkını gereği gibi kullandığı söylenemeyeceği gibi kanun yoluna başvurma nedenlerini bilmeyen kanun yolu merciinin de kanun yolu incelemesini sağlıklı bir şekilde yapması mümkün olmayacaktır.

5. Yukarıda açıklanan tespitler ışığında sanık müdafiinin mahkemenin gerekçesini bilmediği için itiraz nedenlerini sunamadığı, dolayısıyla itiraz hakkını etkili bir şekilde kullanma imkânının verilmediği gözetildiğinde, sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmeden dosyanın doğrudan incelenmek üzere itiraz merciine gönderilmek suretiyle gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliği sağlanmadan yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinin Kanun’a aykırı olduğu anlaşılmış, bu sebeple kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kırklareli