Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6138 K.2024/3622

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; müştekinin 22.06.2017 tarihli Jandarma ifadesinde "... Kızımı Hanlı'da bulunan tren istasyonuna bırakmak için yola çıktım...

Kaza esnasında tren istasyonuna dönmek üzereydim..." dediğine; buna rağmen; dosyadaki kaza yeri fotoğrafları incelendiğinde ...'un, tren garı kavşağını kaçırdığının açık olduğuna, sapağı kaçırdığı için yolda geri geri geldiğine, geri geri geldiği esnada ise, ... sanığın da dahil olduğu trafik akışında seyreden sürücüleri uyarmak adına, herhangi bir işaret kullanmadığına, dolayısıyla, işbu davaya konu olan kazada sanığa atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığına, aksine sanığın hayatın olağan akışına ve trafik kurallarına uygun bir biçimde aracını kullandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur tespitine,

adli tıp raporunun yetersiz olduğuna, ilk derece mahkemesi kararının hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık hakkındaki adli kontrol hükümlerinin kaldırılmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. B.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğine, ancak somut olayda temel ceza belirlenirken bu kıstaslara uyulmadığına, bu kapsamda asli ve tam kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken, temel ceza yetersiz bir miktar olan 8 yıl olarak belirlendiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:35 sıralarında, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki 38 PV ... plakalı çekici ve arkasına takılı 38 GF ... plakalı dorse ile D260-13 Devlet Karayolunu takiben Sivas istikametinden Şarkışla istikametine gece vakti, meskun mahal dışında, aydınlatmanın olmadığı bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde,

katılan sürücü Hasan Altınoluk'un sevk ve idaresindeki 06 AGH ... plakalı otomobilin arka kısmına aracının ön kısmı ile çarpması sonucu, sürücü Hasan Altınoluk'un'un aracında yolcu olarak bulunan Melike Altınoluk, Fikriye Altınoluk, Hasan Eymen Altınoluk'un öldüğü, katılan ...'ın ise vücudunda orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, mahkemece sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sivas