Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6344 K.2024/6161

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin, davacının milletvekili oluşu göz ardı edilerek Anayasa'nın 83/3. maddesine aykırı şekilde tutuklu kalmaya devam etmesi ve cezasının infazının geri bırakılmaması nedeniyle 100.000 TL tazminatın kesinleşmiş hapis cezasının infazının başladığı 23.05.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının tuıtuklanıp yargılanarak cezalandırıldığı ve tazminat talebine konu ettiği dava dosyasında davacıya atılı eylemin 2911 sayılı Kanuna Muhalefet, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçları olduğu,

davacının tutuklandıktan sonra tutuklanmasına konu olan olaya göre makul bir süre içerisinde yargılama yapmaya yetkili ve görevli mahkeme önüne çıkarılarak yargılandığı, tutukluluğunun uzun sürmesi ve milletvekilliği yaptığı döneme tekabül etmesi nedeniyle zarara uğradığını belirterek tazminat talebinde bulunmuş ise de; tutukluluğun, davacının üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti ile yargılandığı dosyanın durumu nazara alındığında makul bir süre sürmüş olduğu,

bahse konu olayla ilgili olarak milletvekili dokunulmazlığının yasalar çerçevesinde meclis kararıyla kaldırılmış olduğu da gözetildiğinde kararla birlikte tutukluluk halinin devamına karar verilmesinin CMK'nun 141 vd. maddelerinde tanımlanan tazminat davasının şartlarını oluşturacak bir neden olmadığı,

davacının mahkumiyet kararı aldığı dosyada tutuklu kalmış olması nedeniyle talep ettiği tazminatın 5271 sayılı CMK'nın 141 vd maddeleri kapsamına giren bir tazminat isteminin konusu olamayacağından bahisle yasal şartları taşımayan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun hüküm fıkrasına davanın tümden reddine karar verilmiş olması nedeniyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri;Anayasada düzenlenen "geçici infaz engeline" rağmen davacının infazına devam olunarak kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı ile birlikte seçme ve seçilme hakkının ağır bir şekilde ihlal edildiğine, cezasının kesinleşmesinden dolayı infazın durdurulması ve tahliye edilmesine yönelik ilk derece mahkemesi ile istinaf mahkemesine dilekçeler sunulmasına rağmen Anayasa'ya aykırı şekilde taleplerinin reddedildiğine, Anayasa'nın 83. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenlemeye aykırı ve yasal dayanaktan yoksun bir şekilde hürriyetinden yoksun bırakıldığına, milletvekili olduğu dönemde tutuklu ve hükümlü olması nedeniyle zarara uğradığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/49 Esas-2018/12 Karar ceza dosyası kapsamında, davacının Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2. maddesi kapsamında ayrı ayrı 4 defa, 2911 sayılı kanunun 32/1. maddesi kapsamında ayrı ayrı 4 defa toplam 9 yıl 2 ay ve TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarihli ve 2018/921 Esas-2018/1385 Karar sayılı ilamı ile istinaf talebinin reddine karar verildiği,

bu şekilde 2911 sayılı Kanuna muhalefet ve terör örgütünün propagandasını yapmak suçlarından hükmedilen hapis cezalarının kesinleştiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hapis cezasına ilişkin olarak ise temyiz yoluna başvurulduğu ve dosyanın halihazırda temyiz incelemesinde olduğu, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı ancak milletvekili dokunulmazlığının yasalar çerçevesinde meclis kararıyla kaldırılmış olduğu,

davacı hakkındaki hapis cezasının kesinleşmiş olması nedeni ile 23.05.2018 tarihi itibariyle cezasının infazı kapsamında cezaevinde bulunduğu, bu itibarla davacının kesinleşmiş cezasının infazı kapsamında dosyada tutuklu kalmış olması nedeniyle talep ettiği tazminatın 5271 sayılı CMK'nın 141 vd maddeleri kapsamına giren bir tazminat isteminin konusu olmayacağı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat isteme koşullarının oluşmadığının saptandığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,