Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/6459 E. , 2024/6164 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1435 E., 2021/1670 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/6459 E. , 2024/6164 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1435 E., 2021/1670 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonunda verilen beraat kararının, karara karşı temyiz yoluna başvurulmuş olması nedeniyle henüz kesinleşmediği, bu itibarla tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararına karşı yapılan temyiz başvurusunun süresinden sonra yapıldığını, bu yönüyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/213 Esas – 2021/34 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 04.02.2013-12.06.2013 tarihleri arasında 128 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği ancak beraat kararına karşı yapılan temyiz başvurusu nedeniyle dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu ve henüz kesinleşmediği, bu itibarla tazminat isteme koşullarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince karar tarihi itibariyle davacı hakkındaki beraat kararının henüz kesinleşmediği belirlenerek tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; Dairemiz incelemesi sırasında UYAP üzerinden yapılan araştırmada davacı hakkındaki beraat hükümlerinin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmekle aynı tarihte kesinleştiği ve mahkemesince kesinleşme şerhi düzenlendiği anlaşılmakla, usul ekonomisi gereği davanın süresi içinde açıldığı kabul edilerek esası hakkında karar verilmesinin gerekmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.