Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/6486 K.2025/2830

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2022 tarihinde yürürlüğe giren ve Tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 2. maddesinde; "İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir.", 5. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükümleri yer almaktadır.

Öte yandan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi. "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır.

Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

Değişiklik sonrasında, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 31.03.2021 tarihli ve 2020/Bşk-105 Esas, 2021/12 Karar sayılı kararında da ifade edildiği üzere, iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki "nitelendirme" kavramı, söz konusu dava açan belgedeki sevk maddesinin isabet ettiği suç olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında incelemeye konu dosyada, sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine dair Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/963 Esas, 2019/363 Karar saylı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2019/109 Esas, 2021/2281 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak sanık hakkında şantaj suçundan beraat kararı verildiği ve sanık hakkında beraat hükmü kurulması nedeniyle ceza dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde esas alınması gereken ve iddianamedeki sevk maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 107/1. maddesinde düzenlenen şantaj suçundan dava açılmış olup,

mahkûmiyet dışındaki kararlarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınarak görevli Dairenin belirleneceğine ilişkin hüküm göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmünü temyizen inceleme görevi 21.08.2022 olan Tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 4.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmi Gazete yayımlanarak 01.02.2023 tarihinde yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait şantaj suçunu inceleme görevinin Yargıtay 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle dava dosyanın görevli Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, Oy birliğiyle,