Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6518 K.2025/4255

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin ''suçun sübut bulduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mevcut dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, olay anına ilişkin güvenlik kamerası görüntüleri ile kolluk tarafından yapılan araştırma neticesi, sanığın sosyal medya hesabında yayınlamış olduğu fotoğraflarla karşılaştırıldığında bulunan benzerliklerin, gerek fiziki görünümdeki benzerlikler gerekse kıyafetlerdeki ''yelek, hırka ve ayakkabıların renk ve marka olarak aynı olması'' sanığın suçu inkar dışında kabul edilebilir bir savunma yapamamış olması, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmesi