Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7125 K.2023/3423

Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2017/1002 Esas, 2019/705 Karar sayılı kararı ile; birleşen Ankara

3. Çocuk Mahkemesinin 2017/750 esas, 2019/84 karar sayılı dosyasında yargılanan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, taksirle yaralama suçundan katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkranın b bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 nci maddesi uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine;

sanık ... hakkında, taksirle yaralama suçundan katılan ...'e yönelik eyleminden şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, katılan ...'a yönelik eyleminden de katılanda herhangi bir lezyon saptanmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2019/5435 Esas, 2021/2885 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik olarak, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkranın b bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği;

sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eyleminden şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin hükme yönelik olarak katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik olarak, İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık ...'nın katılan ...'a yönelik taksirle yaralama suçunu işlediğinin sabit olmadığı anlaşıldığından beraatına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli, 2019/5435 Esas, 2021/2885 Karar sayılı ek karar ile suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine”.

17.12.2021 tarihli, 2019/5435 Esas, 2021/2885 Karar sayılı ek karar ile katılan ... vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2022 tarihli ve 2022/11667 sayılı, temyiz istemlerinin reddi ile ek kararların onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, temyiz isteminin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, asli kusurlu olduğu sabit olan sanık ...'nın beraatine karar verilerek müvekkilinin cezalandırıldığına, haksız kararın temyizen bozulması talebine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi, kusur tespitine, sanığın asli kusurlu olduğu dosyada açıkça görülmekte iken, beraat edip, müvekkilinin cezalandırılması ve hatta cezasının artırılması hukuka aykırı olduğu, adil yargılanma ve eşitlik ilkelerine aykırı olduğuna, ssç hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli, 2019/5435 Esas, 2021/2885 Karar sayılı ve 17.12.2021 tarihli, 2019/5435 Esas, 2021/2885 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara