Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/721 K.2025/4435

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluk, uzun tutukluluk süresi ve gerekçesiz tutukluluk halinin devamına karar verilmesi nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; tutukluluğun makul süreyi aştığına, tutukluluğun devamı kararlarının gerekçesiz olduğuna, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, ayrıca davalı lehine verilen vekalet ücretinin kaldırılması talebine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/72 Esas - 2018/103 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 03.06.2016 tarihinde gözaltına alındığı ve 04.06.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, karar tarihi itibari ile dosyanın istinaf incelemesinde olduğu, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun, esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

İlk derece mahkemesince Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/72 Esas - 2018/103 Karar sayılı dosyasında davacının hapis cezası ile cezalandırıldığı, dosyanın istinaf aşamasında olduğu, bu haliyle tazminat isteminin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerinde belirtilen şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacının tazminat talebinin dayanağının haksız olarak tutuklama ve tutukluluğun devamı kararlarının gerekçesiz olması ve uzun tutukluluk süresine ilişkin olduğu ancak bu hususta ilk derece mahkemesince bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla;

davacının iddialarının 5271 sayılı CMK’nın 141/l-a-d maddeleri gereğince değerlendirilerek davacının tazminata hak kazanıp kazanmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,