Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7212 K.2025/114

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi tazminatın, el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 189.200,00 TL maddi tazminatın 24.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine faiz başlangıç tarihinin talep gibi el koyma tarihi olan 28.03.2011 olarak düzeltilmesi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, davanın tarafı olmadıklarına, görev yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, raporun kendilerine tebliğ edilmediğine, hükmedilen tazminatın ve vekalet ücretinin yüksek olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/170 Esas, 2013/313 Karar sayılı dosyası ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan 11.160 kg ceviz içine el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28.11.2018 tarihinde kesinleştiği, 24.01.2019 tarihli ek karar ile el konulan eşyaların davacıya iadesine, eşyanın satılarak tasfiye edilmiş olması halinde satış bedelinin iadesine karar verildiği,

kararın 01.02.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, el konulan ceviz içinin 24.01.2012 tarihinde Van Gümrük Müdürlüğü Tasfiye İşletme Müdürlüğünce 34.000,00 TL karşılığında satıldığı, 24.04.2019 tarihinde tasfiye bedeli olarak ardiye ve vergiler düşüldükten sonra hesaplanan faizi ile birlikte 29.271,63 TL'nin davacıya ödendiği, 11.160 kg ceviz içinin elkoyma tarihindeki rayiç bedelinin 223.200,00 TL olduğunun belirlendiği,

bu bedelden tasfiye bedeli olarak ödenen eşya satış bedeli olan 34.000,00 TL'nin düşülerek arta kalan 189.200,00 TL'nin 24.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından faiz başlangıç tarihinin talep gereği el koyma tarihi olan 28.03.2011 olarak düzeltilmesi ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,