Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7457 K.2023/2202

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/256 Esas, 2021/987 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/743 Esas ve 2022/722 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sanık lehine istinaf başvurusu yerinde görülmemiş,

istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşma açılmadan yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında mahkumiyete ilişkin bölümün çıkartılarak yerine;"1-Sanık ... hakkında üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan açılan kamu davasında sanığa yüklenen suçun yasal unsurunun oluşmaması sebebiyle CMK 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, 2-Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından,

hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 5.100,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine, 3-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.09.2022 tarihli ve 2022/67734 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın, şikayetçi Osman ile aralarında olan davanın duruşması için adliye koridorunda beklediği sırada cep telefonu kamerası ile şikayetçi Osman ile Osman'ın avukatı olan ve yanında duran katılan ...'ün resmini çekmesine konu olayda;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasın (a) bendi delaletiyle aynı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de;

anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/743 Esas ve 2022/722 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,