Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2022/7535 E. , 2024/6419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1817 E., 2021/3135 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2022/7535 E. , 2024/6419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1817 E., 2021/3135 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 13.010.40 TL maddi ve 350.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin tazminata konu ceza yargılamasında beraat ettiği, bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanarak 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhi düzenlenmesinin usuli bir işlem olduğu, kesinleşmiş beraat kararı doğrultusunda müvekkili hakkında maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/207 Esas – 2018/141 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 09.02.2017 - 17.11.2017 tarihleri arasında 281 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz incelemesinde olduğu ve henüz kesinleşmediği, CMK 142/1 uyarınca davanın kararın kesinleşmesinden sonra açılabileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının kasten adam öldürme suçundan 09.02.2017 - 17.11.2017 tarihleri arasında 281 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/207 Esas, 2018/141 Karar sayılı dosyasında anılan suçtan beraatine karar verildiği, her ne kadar kararın kesinleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmişse de; UYAP'tan yapılan incelemede davacı hakkındaki beraate konu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2020/116 Esas, 2023/1567 Karar sayılı ilamıyla 01.07.2020 tarihinde kesinleştiğinin tespit edildiği, bu itibarla davanın esası hakkında değerlendirme yapılmadan, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.