Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7784 K.2024/3322

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, davacıya ait banka hesabına bloke konulması nedeniyle davacının mahrum kaldığı faiz kazancı nedeniyle 8.361,00 TL maddi ve 8.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat talebinin reddine, 6.801,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce eksik araştırma gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma sonrası Mahkemece 8.113.43 TL maddi ve 14.000,00 TL manevi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce tekrar eksik araştırma ve kabule göre de Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2015/214 Esas - 2015/238 Karar sayılı hükmünün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen davalının kazanılmış hakkının gözetilmediği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası Mahkemece 6.801,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; faizi ile birlikte tazminata hükmolunulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/91 Esas - 2012/443 Karar sayılı ceza dava dosyası kapsamında, davacıya ait banka hesabında bulunan 12.155,56 TL'ye dolandırıcılık suçu kapsamında 17.05.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine karar verildiği, beraat kararının 21.10.2014 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme üzerine 10.02.2015 tarihinde davacıya ait paranın davacı vekilinin hesabına aktarıldığı, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tazminat koşullarının oluştuğu ve Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2015/214 Esas - 2015/238 Karar sayılı hükmünün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle davalının kazanılmış hakkı gözetilerek manevi tazminat talebinin reddine ve maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Hüküm duruşmasında hazır bulunduğu anlaşılan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,