Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7876 K.2024/3618

Kurulunun 07.12.2021 tarihli, 187-612. 16.06.2020 tarihli, 582-291. 13.03.2012 tarihli, 6-386. 30.11.2010 tarihli, 5-237. 29.05.2007 tarihli, 114-113. 26.05.2009 tarihli, 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 231/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen 8 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu kabul edilmesi gerekirken, 27.01.2022 tarihli hükmün kesin nitelikte olduğu belirtilerek tarafların yanıltıldığı anlaşılmakla birlikte, sanık müdafinin süresinde temyiz kanun yoluna başvurduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın olay günü arkadaşı olan müteveffanın şeker komasına girmesi nedeni ile içinde bulunduğu heyecan ve korku nedeni ile dörtlülerini yakarak ters yöne girdiğine, arkadaşını hastahaneye yetiştirmeye çalıştığına, diğer araç sürücüsünün alkollü oluşunun kazaya sebebiyet verdiğine, yerel mahkemenin temel cezanın belirlenmesinde ve bilinçli taksir hükümlerini uygularken haksız ve hukuka aykırı olarak alt sınırdan uzaklaştığına, yerel mahkeme ve BAM hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 18:15 sıralarında, sanık ...'in sevk ve idaresindeki 28 RE 879 plaka sayılı aracı ile kazadan yaklaşık 1 saat 40 dakika sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 1,25 promil alkollü vaziyette meskun mahal dışında gece vakti, aydınlatmanın olmadığı orta refüjle ayrılmış bölünmüş iki şeritli sahil yolunda ters şeride girmek suretiyle seyir halindeyken,

olay mahalline geldiğinde kendi şeridinde seyir halinde olan müşteki sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması sonucu, sanığın aracında yolcu konumunda bulunan ... ve ...'nın öldüğü, şikayeti bulunmayan müşteki sürücü ...'nın vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

mahkemece hükme esas alınan 11/01/2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık ...' in sevk ve idaresindeki otomobille Liman tali yolundan geldiğinde sağ tarafa dönüşle anayola katılıp ilerlemesi ve uygun kavşak noktasından Görele yönüne dönmesi gerekirken bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, gayri nizami şekilde, bölünmüş yolun ters yönünde seyrederek, karşıdan gelen trafiğin kullandığı yol bölümüne girme kural ihlali ile olaya sebebiyet vermiş olduğundan, kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu,

sanığın kazadan yaklaşık 1 saat 40 dakika sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 1,25 promil alkollü vaziyette ters yönde seyir halindeyken gerçekleşen eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, sanığın gözaltında kaldığı 10/11/2020-11/11/2020 tarihlerin ilk derece mahkemesince karar başlığında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/2-d maddesine muhalefet edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşarak en üst hadden 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleri ile belirtilen hukuka aykırılıkların CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Giresun