Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8428 K.2024/7379

Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının tazminat isteminin tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanuna tabi olduğu, tutuklamaya konu olan suçlardan olan cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan beraatine karar verildiği, karara karşı yapılan temyiz incelemesi sonucunda zaman aşımından düşme kararı verildiği ve bu kararın 15.02.2010 tarihi itibariyle kesinleşmiş olduğu,

tutuklamaya konu resmi evrakta sahtekarlık ve kredi ve sigorta kurumlarını dolandırmak suçlarından ise verilen görevsizlik kararı neticesinde dosyanın gönderildiği İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin 01.11.2007 tarihinde kesinleştiği, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi neticesinde kararın bozulduğu ve bozma sonrası zaman aşımından düşme kararı verildiği, bu kararın da 07.05.2019 tarihinde kesinleştiği, 466 sayılı Kanun gereğince zaman aşımından düşme kararı verilmesinin tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı,

beraat kararının ise 01.11.2007 tarihi itibariyle kesinleştiği göz önünde bulundurulduğunda, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının davacıya tebliğ edilmediğine, tutuklamaya konu suçlardan biri bakımından yargılamanın 2019 yılına kadar devam ettiğine, davacının tutuklamaya konu suçların hiçbirisinden mahkum olmadığına, tazminat koşullarının oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/436 Esas-2017/19 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, görevsizlik ve bozma kararları evveliyatında davacının cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak, resmi evrakta sahtekarlık ve kredi ve sigorta kurumlarını dolandırmak suçlarından 06.06.2001 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, tutuklamaya konu suçlardan hakkında kamu davası açıldığı ve yargılamanın İstanbul 6 No'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin 2001/77 Esas sayılı dosyası nezdinde yürütüldüğü, yapılan yargılama sonucunda cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan beraatine ve bu suçtan 12.11.2001 tarihinde tahliyesine karar verildiği,

diğer suçlar yönünden ise görevsizlik kararı verildiği, beraat kararına ilişkin temyiz incelemesi neticesinde zaman aşımından düşme kararı verildiği ve kararın 15.02.2010 tarihinde kesinleştiği, resmi evrakta sahtekarlık ve kredi ve sigorta kurumlarını dolandırmak suçlarından verilen görevsizlik kararı neticesinde dosyanın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine tevzi edildiği, İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2002 tarihli ve 2002/2 Esas-2002/3 Karar sayılı kararı ile, 4483 sayılı Kanunun 3. maddesi hükmü uyarınca gerekli izin alınmadan dava açılmış olması nedeniyle kamu davasının durmasına, davacının tutuklu bulunduğu resmi evrakta sahtekarlık ve dolandırıcılık suçlarından tahliyesine kararı verildiği, soruşturma izni verilmesi üzerine yargılamaya devam edildiği ve davacının dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin 01.11.2007 tarihinde kesinleştiği, resmi belgede sahtecilik suçu bakımından ise temyiz incelemesi neticesinde bozma kararı verilmesi üzerine sonuç olarak zaman aşımından düşme kararı verildiği ve kararın 07.05.2019 tarihinde kesinleştiği, beraat kararının 01.11.2007 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunda öngörülen 3 ay ve 10 yıllık süreler içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açılmadığı,

zaman aşımından düşme kararları yönünden davanın süresinde olduğu ancak 466 sayılı Kanun uyarınca zaman aşımından düşme kararı verilmesinin tazminat istenebilecek haller arasında bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak. 1-Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesi karar başlıklarında "466 sayılı Kanun gereğince tazminat" olan dava türünün "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

2-Her ne kadar İlk derece Mahkemesince 466 sayılı Kanun uyarınca yasal koşulların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı hakkında yargılamaya konu tüm suçlardan tutuklama kararı verildiği, tutuklamaya konu suçlardan olan resmi belgede sahtecilik suçundan verilen zaman aşımından düşme kararının 07.05.2019 tarihinde kesinleştiği, tazminata hükmedilirken davacının aynı dosyada yargılandığı diğer suçların sonucu beklenerek gözaltında ve tutuklu kalınan sürenin mahsuba konu olup olmayacağının gözetileceği,

bu kapsamda dava açma süresinin aynı yargılama kapsamındaki ve tutuklamaya konu resmi belgede sahtecilik suçundan verilen zaman aşımından düşme kararının kesinleşme tarihi olan 07.05.2019 tarihinden itibaren başlayacağı anlaşılmakla, kesinleşmiş kararın davacıya tebliğ edilip edilmediği hususları araştırılarak, tebliğ edilmiş ise davanın 3 aylık yasal sürede açılıp açılmadığının tespiti sonrası bir karar verilmesi, kesinleşmiş karar davacıya tebliğ edilmemiş ise 10.10.2019 tarihinde açılan davanın Kanun'da öngörülen süre içerisinde açıldığı kabul edilerek,

davacının tazminat talebinin beraat kararı yönünden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy