Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8515 K.2023/351

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çine Asliye Ceza Mahkemesi 26.12.2012 tarih, 2011/406 Esas ve 2012/910 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddenin dördüncü fıkrası ile 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 50. maddenin birinci fıkrasının a bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca günlüğü 20.00,00 TL den paraya çevrilerek, 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddenin 6 ncı bendi uyarınca 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

2. Çine Asliye Ceza Mahkemesi 26.12.2012 tarih, 2011/406 Esas ve 2012/910 Karar sayılı kararına yönelik, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 08.12.2014 tarih, 2011/406 Esas, 2012/910 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksir koşulları oluştuğundan tayin olunan cezanın TCK'nın 22/3 üncü maddesi uyarınca artırılması gerektiği gerekçesi ile hükmün BOZULMASINA karar verilmiştir.

3. Çine Asliye Ceza Mahkemesi 25.05.2016 tarih, 2015/96 Esas ve 2016/508 karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddenin dördüncü fıkrası ile 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 22 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 50. maddenin birinci fıkrasının a bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca günlüğü 20.00,00 TL den paraya çevrilerek, 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddenin 6 ncı bendi uyarınca 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

4. Çine Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarih, 2015/96 Esas ve 2016/508 karar sayılı kararına yönelik, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 05.02.2019 tarih, 2017/5535 Esas, 2019/1328 Karar sayılı kararı ile bilinçli taksirle hareket edene sanık hakkında, uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilemeyeceği gerekçesi ile hükmün BOZULMASINA karar verilmiştir.

5. Çine Asliye Ceza Mahkemesi, bozma ilamının gereklerini yerine getirerek, 11.11.2020 tarih, 2019/235 Esas, 2020/598 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddenin dördüncü fıkrası ile 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 22 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun'un 51. maddenin birinci fıkrası uyarınca Ertelenmesine, üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı Kanun'un 53 üncü maddenin 6 ıncı bendi uyarınca 1 yıl süre ile sürücü belgesinin alınmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.10.2022 tarihli, sanık hakkındaki hükmün Onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar vekilinin Temyiz Sebepleri. Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna Cezanın az olduğuna ve ertelendiğine B. Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri. Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına Cezanın fazla olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

2. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 11.11.2020 tarihli mahkumiyet kararı olup, suç tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2020 tarih, 2019/235 Esas, 2020/598 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,