Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9062 K.2025/2139

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; yapı kayıt belgesi alınamadığına, yapılan imalatların otelin faaliyet alanı içerisinde olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine, belediye görevlileri görevlerini zamanında yapsalardı böyle bir davanın oluşmayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan kumsalda izin almaksızın 16.10 metre uzunluğunda, 5.65 metre genişliğinde ve yaklaşık 1 metre yüksekliğinde perde beton atılıp içerisinin kum doldurmak suretiyle yükseltildiği, bu alanın sol kısmına deniz içerisine doğru betonarme ve demir malzemeden engelli rampaları yapıldığı, sağ kısmına ise betonarme ve demir malzemeden deniz içerisine doğru eğimli tekne indirme mekanizması yapıldığı iddiasıyla dava açıldığı,

sanığın savunmasında atılı suçlamaları kabul etmeyerek belediyeden izinsiz olarak suça konu müdahalelerin yapılamayacağını, oteli kendi işlettiği dönemde belediye tarafından yapıldığını düşündüğünü, 2016 yılında oteli devrettiğini beyan ettiği, mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, dava konusu müdahalelerin Google Earth uydu görüntülerinden 17.04.2015 tarihinde zeminde göründüğünün belirtildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Seferihisar Belediye görevlilerince 3. derece arkeolojik sit alanında 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesine aykırılık teşkil eden ve iddianame anlatımında belirlenmiş imalatların Bels Motel isimli iş yerinin önündeki kumsal üzerinde denize sıfır noktada, otel müşterilerinin deniz ve kumsaldan istifade etmek maksadıyla yapılmış imalatlar olduğu,

söz konusu imalatların arkeolojik sit alanına zarar verdiğinin tartışmasız olduğu ve yine bu imalatların uydu görüntülerine göre 13.09.2014 tarihinde görüntülerde yer almayıp 17.04.2015 tarihli uydu görüntülerinde ise mevcut olduğu ve her iki tarih arasındaki bir zaman dilimi içerisinde yapıldıklarının sabit bulunduğu, açıklanan tarihlerde Bels Motel sorumlu müdürlüğünü yapanın sanık ... olduğu,

söz konusu imalatların salt Bels Motel'in önündeki kumsala yapılmış olup otel görevlilerinin dışında 3. şahıslar tarafından yapılmış olmasının mümkün bulunmayıp hayatın olağan akışına da aykırı bulunacağı, bu nedenle sanık ...'in kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına değer verilmediği" gerekçesi İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.06.2019" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,