Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9246 K.2024/3592

Taksirle yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından; sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan temyiz isteminin incelenmesinde.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince.

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/4. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem 28.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 28.01.2022 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,