Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9663 K.2024/7942

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının silahlı terör örgütüne üye olma, görevli memura direnme ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından tutuklandığı, örgüte üye olma ve görevli memura direnme suçlarından beraat ettiği, beraat hükümlerinin kesinleşmesinden sonra dava açılmamasının sebebinin terör örgütü propagandası yapmak suçu yönünden erteleme kararı verilmesi olduğu, tüm suçlar yönünden cezasızlık halinin kesinleşmesiyle davanın açıldığı, beraat ettiği suçlar yönünden dava açma süresinin geçtiği, düşme kararına konu suç yönünden ise CMK 114/1-c maddesi uyarınca davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/146 Esas – 2019/323 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının örgüte bilerek isteyerek yardım etme, görevi yaptırmamak için direnme ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından 08.01.2011 tarihinde tutuklandığı, 16.08.2012 tarihinde tahliye olduğu, yapılan yargılama sonunda örgüte yardım etmek ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 03.02.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği,

örgütü propagandası yapmak suçundan ise 6352 sayılı Yasa uyarınca 3 yıl süreyle kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, bu suç yönünden 06.10.2020 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiği ve 20.10.2020 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar örgüte yardım etme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat etmişse de, beraat hükümlerinin 03.02.2015 tarihinde kesinleştiği, davanın ise CMK 142/1 maddesinde belirtilen 1 yıllık hak düşürücü süre sonunda açıldığı,

terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen düşme kararı 20.10.2020 tarihinde kesinleşmiş olsa da, CMK'nın 144/1-c maddesindeki ''Genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülenler'' düzenlenmesi uyarınca davacının tutuklandığı suçtan düşme kararı verildiğinden tazminat isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,