İçeriğe geç
AC
12. Ceza Dairesi Esas: 2022/9891 Karar: 2025/3763 Tarih: 2025

Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9891 K.2025/3763

12. Ceza Dairesi 2022/9891 E. , 2025/3763 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/857 E., 2022/976 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kar

Karar Özeti

12. Ceza Dairesi 2022/9891 E. , 2025/3763 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/857 E., 2022/976 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kar

Karar Detayı

12. Ceza Dairesi 2022/9891 E. , 2025/3763 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/857 E., 2022/976 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 200.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin manevi tazminat yönünden reddine, maddi tazminat yönünden kısmen kabulü ile taşıma ücreti olarak 700,00 TL ve 500,00 TL'nin 20.11.2018 tarihinden, 466,10 TL'nin 10.03.2018 tarihinden, 700,00 TL'nin 11.03.2018 tarihinden, yediemin ücreti olarak 12.711,87 TL'nin 10.03.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmedilen tazminat miktarına göre kesinlik sınırından reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koymaya konu kamyon dingillerinin bedeli üzerinden el koyma tarihi ile iade tarihi arasında işleyen ticari faizin ve vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi tazminat miktarı ve vekalet ücretinin eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/52579 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacıya ait 72 adet kamyon dingiline, tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçu kapsamında 18.09.2018 tarihinde el konulduğu ve davacı ve davacı şirket hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma sonunda atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına ve yediemine teslim edilen kamyon dingillerinin yediemin ücretinin şirket yetkilisince tahsili halinde kendisine iadesine karar verildiği, karara karşı yapılan itirazın reddi ile kararın 04.03.2020 tarihinde kesinleştiği, el konulan kamyon dingillerinin 10.03.2020 tarihinde davacıya teslim edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek el konulan kamyon dingillerinin taşınma ücreti ve yediemin ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davalı vekilinin, davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin 21.07.2022 tarihinde kendisine tebliği üzerine aynı tarihte katılma yolu ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin (j) bendinde, eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin uğramış olduğu zararları isteyebileceklerinin belirtildiği, Tazminat talebinin dayanağı olan ceza soruşturmasında davacı şirkete ait 72 adet kamyon dingiline el konulduğu ve 10.03.2020 tarihinde iade edildiğinin anlaşılması karşısında, el konulan kamyon dingillerinin el koyma tarihindeki toplam piyasa değerinin, el konulduğu tarihten davacıya teslim edildiği tarihe kadarki süreye ilişkin olarak hesaplanacak yasal faiz miktarı belirlenerek bu miktarın maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve faize faiz hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Davacı şirkete ait 72 adet kamyon dingiline tacir/şirket yöneticisi dolandırıcılığı soruşturması kapsamında el konulmuş, kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleşmesiyle mallar iade edilmiş; ilk derece mahkemesi taşıma ve yediemin ücretini maddi tazminat olarak kısmen kabul etmiştir.

Hukuki İlke: CMK 141/1-j ve 142 uyarınca haksız el konulan malın maddi tazminatı, malın el koyma tarihindeki toplam piyasa değeri üzerinden el koyma tarihinden iade tarihine kadar hesaplanacak yasal faiz olarak belirlenir; faize faiz yürütülemez.

Uygulama Sonucu: bozma

Dava Strateji Notu: Haksız el koyma maddi tazminatında talep, malın el koyma tarihindeki piyasa değeri üzerinden iade tarihine kadar işleyecek yasal faiz olarak kurgulanmalı; faize faiz istenmesi bozma nedeni olduğundan hesap yöntemi buna göre düzenlenmelidir.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla