Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9891 K.2025/3763

Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmedilen tazminat miktarına göre kesinlik sınırından reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koymaya konu kamyon dingillerinin bedeli üzerinden el koyma tarihi ile iade tarihi arasında işleyen ticari faizin ve vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında kabul edilmesi gerektiğine, hükmedilen maddi tazminat miktarı ve vekalet ücretinin eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/52579 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacıya ait 72 adet kamyon dingiline, tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçu kapsamında 18.09.2018 tarihinde el konulduğu ve davacı ve davacı şirket hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma sonunda atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına ve yediemine teslim edilen kamyon dingillerinin yediemin ücretinin şirket yetkilisince tahsili halinde kendisine iadesine karar verildiği,

karara karşı yapılan itirazın reddi ile kararın 04.03.2020 tarihinde kesinleştiği, el konulan kamyon dingillerinin 10.03.2020 tarihinde davacıya teslim edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek el konulan kamyon dingillerinin taşınma ücreti ve yediemin ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin, davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin 21.07.2022 tarihinde kendisine tebliği üzerine aynı tarihte katılma yolu ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin (j) bendinde, eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin uğramış olduğu zararları isteyebileceklerinin belirtildiği,

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza soruşturmasında davacı şirkete ait 72 adet kamyon dingiline el konulduğu ve 10.03.2020 tarihinde iade edildiğinin anlaşılması karşısında, el konulan kamyon dingillerinin el koyma tarihindeki toplam piyasa değerinin, el konulduğu tarihten davacıya teslim edildiği tarihe kadarki süreye ilişkin olarak hesaplanacak yasal faiz miktarı belirlenerek bu miktarın maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve faize faiz hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup,

açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi