Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1018 K.2023/3624

Sanık hakkında 18. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 11.09.2012 tarihli 2012/1150 esas 2012/571 karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Çarşamba 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 11.09.2012 tarihli 2012/1150 esas 2012/571 karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 09/11/2016 tarihli 2015/12063 Esas 2016/17366 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli 2016/695 Esas 2018/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş karar 18.05.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 22.04.2019 tarihinde 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2019 tarihli 2019/344 esas 2019/346 karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilerek karar kesinleşmiştir.

4.Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli 2021/372 E. 2021/717 K. sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesi 62 nci maddesi , 53 üncü maddesi uyarınca sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2023 havale tarihli ve 2022/39730 sayılı, düşme görüşlü Tebliğname ile 4.Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

6.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2023/173 esas 2023/1460 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.03.2012 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve 11 ay 4 gün olan durma süresi de gözetildiğinde, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin mahkumiyet kararı verilmesinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli 2021/372 Esas 2021/717 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,