Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2119 K.2023/4505

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/1003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.02.2021 tarihli ve 18-2016/72468 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın kendisine ait otomobil ile İstiklal Mah. Şehit Süleyman Gür Cad.

1. sk üzerinde seyrettiği esnada sanık ile arasında husumet bulunan ...'in oğlu olan 2004 doğumlu ...'in olay yerinde yolun kenarında bulunurken sanığın boş olan caddede katılanın bulunduğu yere doğru aracını sürerek park etmeye çalıştığı, katılanı görmesine rağmen sanığın önü ve arkası boş olan park alanında sanığın vurma derecesine kadar aracını katılana yaklaştırdığı, katılanın bunun üzerine biraz geri ilerlemesine karşın sanığın katılana doğru biraz daha ilerlediği, katılanın sürekli olarak geri geri araçtan uzaklaşmaya çalışmasına karşın sanığın bu eylemin bir kaç kez aynı şekilde gerçekleştirdiği,

en son katılanın sanıktan kurtulmak için beton olan yükseltiye çıktığı, sanığın buna rağmen katılanın dengesini bozacak şekilde aracını biraz daha katılana doğru yanaştırarak aracını park ettiği ve olay mahallinden ayrıldığı, kişilerin huzur ve sukununu bozma suçunu işlediği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları ile üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği ve sanığın savunmasında olay günü katılan ...'i uyardığını ve aracını park edeceğini çekilmesini söylediğini belirttiği, sanık savunmalarının katılan ...'in "sanık başını aracından çıkartarak çekilsene aracı park edeceğim diyerek bana bağırdı" şeklindeki ifadesi ile doğrulandığı, taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğu dosya kül halinde değerlendirildiğinde sanığın isnat olunan eylemi gerçekleştirdiğine dair bir şüphe olduğu, sanığın savunmasını çürütecek şüpheden uzak güvenilir bir delil olmadığı ve sanık savunmasının aksinin ispatlanmadığı gerekçesiyle CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine verilmiştir.

3. Sanık aşamalardaki beyanlarında, ''aracı park ettiğim yer benim dükkanımın karşısıdır. Ben olay günü mağdur ...'i uyardım ve aracımı park edeceğimi çekilmesini söyledim. Benim amacım mağduru rahatsız etmek değildi. Ancak mağdurun ailesi ile aramızda devam etmekte olan bir dava olduğu için mağdurun babası beni şikayet etmiştir. Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Suçsuzum beraatimi talep ederim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Katılan aşamalardaki beyanlarında, "olay günü ben babamın iş yerinin karşısında arkadaşlarımı bekliyordum. Bu sırada sanık arabasıyla benim üzerime doğru geldi. Ben biraz ilerledim. O da bana doğru ilerledi. Daha sonra başını aracından çıkartarak çekilsene aracı park edeceğim diyerek bana bağırdı. Bunun üzerine ben biraz daha ilerlerim. Sanık aracıyla tekrar üzerime geldi. Daha sonra ben yolun kenarındaki beton yükseltiye çıktım. Daha sonra sanık aracını park ederek gitti. Ben olay nedeniyle sanıktan şikayetçiyim" şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/158 Esas, 2015/1003 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Y.İşl.Md.