Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2120 K.2023/7843

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında eylem bölünerek kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mağdur sayısınca hüküm kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına ve 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı hüküm kurulması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, 1. Kimseyi hürriyetinden yoksun kılmadığına, 2. Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, 3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 5. Hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerinin uygulanmaması gerektiğine, 6. Kazanılmış hakkın hatalı uygulandığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ile eşi mağdure İfakat ve oğlu mağdur ... arasında, cebinde bulunan paranın habersiz alınması nedeniyle yaşanan tartışma üzerine, sanığın mağdurları alıkoyduğu ve darp ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli kararda, kazanılmış hakkın gözetilmesi sırasında, uygulama yeri bulunan kanunun ''CMUK'' yerine ''CMK'' olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Sanık hakkında, kazanılmış hakka ilişkin uygulama esnasında, Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, bozma öncesi verilen 16.02.2016 tarihli kararı ile kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından tayin olunan cezaların toplamı üzerinden kazanılmış hakkın gözetilmesi gerekirken, sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezaların infaza esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Mahkemece, temel cezanın, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar, sanığın kusurunun derecesi, birden fazla ağırlaştırıcı nedenin birlikte gerçekleşmesi nazara alınarak, alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine aykırılık görülmemiştir.

4. Tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR