Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/212 K.2023/3381

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 delaletiyle aynı Kanun'un 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli ve 2020/342 esas, 2021/336 sayılı kararının 11/01/2022 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07/11/2022 tarihli ve 94660652-105-48-3775-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/01/2023 tarihli ve KYB- 2022/144583 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/03/2022 tarihli ve KYB-2022/15746 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 ay 15 gün hapis cezasından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında yapılan indirim neticesinde, 1 ay 26 gün hapis cezası yerine, 3 ay 22 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20/05/2019 tarihli ve 2019/5666 esas, 2019/7756 karar sayılı ilâmında yer alan "Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/284 Esas ve 2018/25 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 14/12/2018 tarih, 2018/967 Esas ve 2018/1876 Karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi" kararına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

...Sanık hakkında, 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/914 Esas ve 2013/281 Karar sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulandığı, TCK’nın 58. maddesine esas alınan ilamın Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/125 Esas ve 2007/324 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyete konu suçun 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, mükerrirliğe esas alınan cezada, 765 sayılı TCK’nın uygulanması karşısında, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

...Bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli kararında ikinci defa tekerrüre esas alınan Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2012 tarihli ve 2009/835 esas, 2012/12 sayılı ilamında tekerrüre esas alındığı belirtilen Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/07/2008 tarihli ve 2005/403 esas, 2008/587 sayılı kararına konu suçun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu olduğu ve 03/04/2005 tarihinde işlendiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, anılan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir"

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3 delaletiyle aynı Kanun'un 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli ve 2020/342 esas, 2021/336 sayılı kararı 11/01/2022 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

2.Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20/05/2019 tarihli ve 2019/5666 esas, 2019/7756 karar sayılı ilâmında yer alan "Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/284 Esas ve 2018/25 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 14/12/2018 tarih, 2018/967 Esas ve 2018/1876 Karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi" kararına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

...Sanık hakkında, 2. defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/914 Esas ve 2013/281 Karar sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulandığı, TCK’nın 58. maddesine esas alınan ilamın Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/125 Esas ve 2007/324 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyete konu suçun 765 sayılı TCK'nun 491/3. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, mükerrirliğe esas alınan cezada, 765 sayılı TCK’nın uygulanması karşısında, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,...Bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

3.İnceleme konusu hükümde, Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 ay 15 gün hapis cezasından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında yapılan indirim neticesinde, 1 ay 26 gün hapis cezası yerine, 3 ay 22 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli kararında ikinci defa tekerrüre esas alınan Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2012 tarihli ve 2009/835 esas,

2012/12 sayılı ilamında tekerrüre esas alındığı belirtilen Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/07/2008 tarihli ve 2005/403 esas, 2008/587 sayılı kararına konu suçun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu olduğu ve 03/04/2005 tarihinde işlendiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, anılan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2021 tarihli ve 2020/342 esas, 2021/336 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün üçüncü paragrafındaki ''3 ay 22 gün gün'' ibaresinin kaldırılarak yerine ''1 ay 26 gün" ibaresinin getirilmesine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 maddesi hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün altıncı paragrafının hükümden çıkarılmasına ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,