Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2195 K.2023/4114

Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 5.810,00 TL olduğu, davacının kasten öldürme suçundan 05.01.2015 tarihinde 1 gün gözaltında kalması nedeniyle hükmedilen tazminat miktarının 125,00 TL olduğu, bu nedenle hükmün reddedilen toplam tazminat miktarının 375,00 TL olması nedeniyle davacı açısından ve hükmedilen toplam tazminat miktarının 125,00 TL olması nedeniyle davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ile davacı bakımından reddedilen tazminat miktarına göre ve davalı bakımından hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,