Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/221 K.2023/3132

Taksirle yaralama suçundan sanık...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 22/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sorgun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2019/244 esas, 2021/100 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 18/02/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23/11/2022 tarihli ve 94660652-105-66-13455-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/01/2023 tarihli ve KYB-2022/149077 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/01/2023 tarihli ve KYB-2022/149077 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/5. maddesinde yer alan, “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki düzenleme ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 28/04/2022 tarihli ve 2021/28199 esas, 2022/11495 karar sayılı ilâmında yer alan, "...

15 yaşından büyük olduğu için şahsa bağlı şikâyet hakkı kendisine ait olan mağdur Gizemnur Bilgin'in, 01/11/2015 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesine karşın..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanığın 04/06/2019 tarihinde alkollü ... kullanırken yolun karşısına geçmeye çalışan mağdura çarparak Yozgat Şehir Hastanesinin 29/07/2019 tarihli kati hekim raporunda da belirtildiği üzere mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği,

15/08/2004 doğumlu mağdur ...’ın 30/01/2020 tarihli celsede şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, sanığın da 17/12/2019 tarihli celsede şikâyetten vazgeçme olursa kabul ettiğini beyan ettiği cihetle, şikâyet yokluğu sebebiyle kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan sanık...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 22/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sorgun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2019/244 esas, 2021/100 sayılı kararı istinaf edilmeksizin 18/02/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleşmiştir.

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/5. maddesinde yer alan, “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz.” şeklindeki düzenleme ile benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/04/2022 tarihli ve 2021/28199 esas, 2022/11495 karar sayılı ilâmında yer alan, "...

15 yaşından büyük olduğu için şahsa bağlı şikâyet hakkı kendisine ait olan mağdur Gizemnur Bilgin'in, 01/11/2015 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesine karşın..." şeklindeki açıklamalar dikkate alınarak, 3.İlgili düzenleme ve açıklamalara göre.

Dosya kapsamına göre, sanığın 04/06/2019 tarihinde alkollü ... kullanırken yolun karşısına geçmeye çalışan mağdura çarparak Yozgat Şehir Hastanesinin 29/07/2019 tarihli kati hekim raporunda da belirtildiği üzere mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği,

15/08/2004 doğumlu mağdur ...’ın 30/01/2020 tarihli celsede şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, sanığın da 17/12/2019 tarihli celsede şikâyetten vazgeçme olursa kabul ettiğini beyan ettiği cihetle, şikâyet yokluğu sebebiyle kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.Sorgun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2019/244 esas, 2021/100 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiği anlaşıldığından,

Sanık hakkındaki, ...'a yönelik taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin hüküm fıkrasının 1 numaralı bölümünün birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci paragraflarının hükümden çıkartılarak yerlerine “Sanık hakkında,

taksirle yaralama suçundan dolayı TCK’nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de Yozgat Şehir Hastanesinin 29/07/2019 tarihli kati hekim raporunda belirtildiği üzere basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanan 15/08/2004 doğumlu mağdur ...’ın kovuşturma evresinde 30/01/2020 tarihli celse şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve sanığın da 17/12/2019 tarihli celse hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul ettiğini beyan ettiği anlaşıldığından,