Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/2425 E. , 2026/4000 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3830 E., 2022/1883 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik isti
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/2425 E. , 2026/4000 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3830 E., 2022/1883 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6 ve 63/1. maddeleri gereğince 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın alkollü bir şekilde yasal hız limitinin üzerinde seyri sırasında meydana gelen kazada tam ve asli kusurlu olması nedeniyle temel cezada daha çok teşdit yapılması gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın ölen ...'ın direksiyona müdahalesinden kaynaklanmasına rağmen bu husus göz önüne alınmadan sanığın asli kusurlu olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek teşdit yapılmak suretiyle verilen hükmün sanık lehine bozulması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 05.08.2019 tarihinde saat 23.40 sıralarında, gece vakti, açık havada, aydınlatmanın bulunmadığı, kuru yüzeyli, asfalt kaplama, 4 şeritli, yol platform genişliği 17 metre, düşeyde eğimsiz, yatayda düz, görüşü engelleyecek cismin ve durumun bulunmadığı, azami hız sınırı 70 km/s olan meskun mahalde içinde, ... ile ...'ın da bulunduğu sanık ...'nın sevk ve idaresindeki 06... plakalı kamyonet ile Eskişehir yolu üzerinde seyir halinde iken aynı istikamette ve önünde ilerleyen ...'nın kullandığı 42... plakalı çekici ile buna bağlı 42... plakalı römorka arkadan çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, ...'ın öldüğü; katılan ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda kemik kırığı oluşacak ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 6. (ağır) derecede etkileyecek şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğünün belirtildiği, kazadan yaklaşık 2 saat sonra yapılan alkol ölçümünde sanığın 1,83 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla olay günü sanığın kaza anında yaklaşık 2,13 promil alkollü olduğu; kaza tespit tutanağı, 19.08.2019 tarihli bilirkişi raporu ve 29.11.2019 tarihli ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın raporuna göre sanığın kamyonet ile seyir halinde iken yola gereken dikkati vererek far ışığı kontrolü altında seyrini sürdürmesi ve önünde seyir halinde olan araçlar ile güvenli takip mesafesini koruması gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu; ...'nın ise idaresindeki çekici ile seyir halinde iken gerisinden kontrolsüzce gelen aracın çarpmasıyla meydana gelen kazada hatalı tutum ve davranışı bulunmadığından atfı kabil kusurunun bulunmadığı tespit edilerek, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca kamyonet kullanacaklara verilen (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin (5) numaralı bölümünde yer alan "2 YIL SÜRE İLE" ibarelerinden sonra gelmek üzere ''(B) SINIFI" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.