Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2499 K.2025/6221

Sanık hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarihli bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Mahalli Mahkemece sanık ...'in ölen ...'e yönelik ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan 17.05.2019 tarihli mahkumiyet hükmünin, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince incelenip, 15.09.2020 tarihli ve 2020/1469 Esas, 2020/1866 Karar sayılı ilamla bozulmasına karar verildiği ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu taksirle öldürme suçundan verilen 17.03.2021 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede: 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun,