Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2647 K.2025/952

lk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 42.030,58 TL maddi ve 65.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin, davalı vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının incelenmesi neticesinde hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın süre yönünden reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/352 Esas – 2017/125 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından 09.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 10.08.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama neticesinde anılan dosyanın 05.05.2017 tarihli kararı ile 2313 sayılı kanuna aykırılık suçundan beraatine hükmedilerek bu suç yönünden tahliye edildiği,

uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyetine hükmedilerek tutukluluk halinin devamına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesinin 26.04.2018 tarih, 2017/1237 Esas - 2018/408 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine, tutukluluk halinin devamına karar verildiği, karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulduğu,

temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay 10. Ceza Dairesi 26.12.2018 tarih, 2018/5123 Esas- 2018/9955 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu yönünden hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırıldığı ve tahliyesine karar verildiği, bunun üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesinin 22.03.2019 tarih, 2019/347 Esas- 2019/581 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraatine karar verildiği,

bu suç yönünden beraat hükmünün 09.04.2019 tarihinde kesinleştiği, 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden beraat hükmünün 24.11.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükümlerinin davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı hakkında 2313 sayılı kanuna aykırılık suçu bakımından hükmedilen beraat kararının istinaf incelemesi neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesinin 26.04.2018 tarih, 2017/1237 Esas- 2018/408 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar vermesi üzerine bu suç yönünden temyiz yoluna başvurulmadığı dikkate alınarak 23.05.2018 tarihinde kesinleştiği,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Dairesinin davacı sanığa 26.04.2018 tarihli ilamda yasa yolunun sehven gösterilmemiş olduğundan yeniden süre vererek düzenlediği 03.11.2020 tarihli düzeltme tutanağına istinaden 24.11.2020 tarihli kesinleştirme işleminin hukuksal geçerlilikten yoksun olduğu gerekçesi ile, davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacının tazminata esas Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/352 Esas – 2017/125 Karar sayılı dosyası kapsamında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından yargılandığı, her iki suçtan tutuklandığı, yapılan yargılama neticesinde her iki suçtan beraatine hükmedildiği,

uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu bakımından beraat hükmünün 12.06.2019 tarihinde düzenlenen kesinleştirme şerhine göre 09.04.2019 tarihinde kesinleştiği, 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçu bakımından beraat hükmünün 04.12.2020 tarihinde düzenlenen kesinleştirme şerhine göre 24.11.2020 tarihinde kesinleştiği, davacının eldeki davayı 04.12.2020 düzenleme tarihli kesinleşme şerhine dayanarak 02.11.2022 tarihinde açtığı, davacı asile kesinleşen beraat hükmünün tebliğ edilmediği anlaşılmakla.

CMK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasına göre karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir amir hükmü dikkate alındığında davanın 1 yıllık süresinde kabul edilerek esasına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,