Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2732 K.2025/721

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2018/535 Esas, 2018/674 Karar sayılı kararının davacı tarafından eski hale getirme talebi ile birlikte temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40. maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Temyiz istemine konu kararda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve sanık tarafından bu konuda bir itiraz da ileri sürülmediğinden, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir.

Davacının yokluğunda verilip 14.03.2018 tarihinde Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bizzat davacıya yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşıldığından ve davacının kararın kendisine tebliğ edilmediğine ilişkin beyanından ibaret eski hale getirme talebi yerinde görülmemiş, bu nedenle 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 06.10.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,