Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2754 K.2026/3918

Kanunu’nun 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ve 2020/231 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine dair kararına yönelik olarak katılanlar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarih ve 2022/1935 Esas-2022/1953 Karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; tanık olarak dinlenen ...'ın "giderken kamyonun lastiğinin patladığına, tamir için şirkete bilgi verdiğine, ancak şirketten dingili kaldır öyle devam et, döndüğünde burada ucuza tamir ettiririz.'' dendiğine dair açıkca beyanının bulunduğuna, kamyon lastik tırnaklarının kullanılmaktan çok aşındığına, tırnak aralıklarının yönetmelikte aranan miktarın altına düştüğüne, bu şekilde aracın yolculuk yaptığına, kaza sonrası yapılan tespitte bu hususların açıkca ortaya çıktığına kaza yapan aracı kullandığı süre zarfında, hiçbir bakımının yaptırılmadığına, sadece kırık olan ön tamponlarının yaptırıldığına,

hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığına ve eksik inceleme ile hazırlandığına, TÜV-TÜRK de yapılan muayenenin, araçlarla ilgili olarak yapılan genel kontrol olup, hiçbir zaman detaylı incelemeye dayanmadığına, TÜVTÜRK de yapılan kontrollerin, aracın tümüyle güvenlik açısından kontrol yapıldığı kabulüne dayandığına, bu kabulun yanlış olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; şoför ...'ın Manisa İzmir karayolu üzerinde bulunan trafik ışıklı kavşağa geldiği sırada kendisine yeşil ışık yanması nedeniyle müteveffa ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile kavşaktan geçiş yapacağı sırada Manisa yönünden İzmir yönüne gelen diğer araç sürücüsü ...'ın kavşağa hızla girerek geçiş yapmakta olan ...'ın sevk ve idaresindeki araca çarparak aracın yaklaşık 216 metre sürüklenmesi ile sonuçlanan trafik kazası yaptığı, ...'ın olay yerinde vefat ettiği,

sevk ve idaresindeki araçta yolcu olarak bulunan eşi ... ve çocuğu ...'ın yaralandıklarının sabit olduğu, ancak her ne kadar sanığın 45... plaka sayılı aracın ruhsat sahibi ve işleteni olmasından dolayı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca kamu davası açılmış ise de temin edilen ve denetime elverişli olan bilirkişi raporundaki kazanın oluşumunda sanığın kusurunun bulunmadığı yönündeki tespitler karşısında tanık ...'ın kazanın oluşumunda asli kusurlu oluşu ve sanığa yönelik suç atfına yönelik beyanlarına itibar edilemeyeceği gözetilerek sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin mevcut olmadığı değerlendirilmekle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi uyarınca İzmir