Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2759 K.2024/967

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin tutukluluk süresinin mahkumiyet süresinden fazla olduğu gerekçesiyle 800.000,00 TL maddi, 120.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, davacının beraat kararında haberi olmadığına, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul (kapatılan) 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/256 Esas – 2008/339 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından 16.03.2007 - 04.09.2008 tarihleri arasında 538 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraatine, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği,

hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, ancak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27.10.2010 tarih 2010/38765 Esas - 2010/23049 Karar numaralı ilamı ile diğer sanıklar hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve bozmanın temyiz etmeyen davacıya 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi uyarınca sirayeti neticesinde İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (CMK 250.

Maddesi İle Görevli) 2010/254 Esas ve 2008/339 karar sayılı dosyasında davacı hakkında beraat kararı verilmiş, beraat kararının 17.04.2012 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1 fıkrasına göre, karar ve hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceği belirtilmiş olup, davacı hakkındaki beraat kararının 17.04.2012 tarihinde kesinleştiği, dava tarihinin ise 18.12.2015 olduğu, bu kapsamda davanın yasal 3 aylık ve 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,