Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2794 K.2024/638

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Çeşme 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli, 2015/532 Esas, 2016/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca doğrudan verilen 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 20/01/2021 tarihli ve 2019/7628 Esas, 2021/398 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çeşme 2.Asliye Ceza Mahkemesinin bozmaya uyulması yönündeki kararı ile sanık hakkında basit yargılama usuyü uygulanmış ancak sanık tarafından yapılan itiraz üzerine dosya yeni esasa kayıtla inceleme konusu Çeşme

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2022 tarihli, 2021/478 Esas, 2022/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca doğrudan verilen 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; meydana gelen olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığına ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; bir kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğu ile olay esnasında 2.77 promil alkollü bulunması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 29.06.2015 tarihinde 2.77 promil alkollü olan sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içerisinde hız limitinin 50km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu sokak üzerinde gece vakti istikametine göre yolun sağında bulunan 180 cm genişliğindeki yaya kaldırımına aracını park etmek üzere direksiyon hamlesiyle geri manevra yaptığı esnada aracın arkasında bulunan katılan yaya ...'e çarpması ve iki ... arasına sıkıştırması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile katılan yaya ...'ün hayati tehlikeye neden olmaz,

basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (4) derece olacak nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,