Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3041 K.2025/1744

Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın covid 19 pandemisi nedeniyle düzenlenen durma süresinde açıldığına, kabulü gerektiğine, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen tazminatların yetersiz olduğuna, vekalet ücretinin ve cezaevi harcamalarının maddi tazminat hesabına dahil edilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/493 Esas ve 2018/92 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarında 16/06/2015 - 18/02/2016 tarihleri 247 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 03.04.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükümlerinin davacıya tebliğ edilmediği,

davanın kesinleşmeden itibaren 1 yıllık hak düşürücü sürede açılması gerektiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu tespit edilerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi'nce 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 142/1. maddesi uyarınca, tazminat davasının karar veya hükmün kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılabilmesinin mümkün olduğu, davacının talebine dayanak İstanbul

20. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2018 tarih ve 2017/493 Esas, 2018/92 Karar sayılı beraat kararının 03/04/2019 tarihinde kesinleştiği, iş bu davanın ise 05/06/2020 tarihinde açıldığı, davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması halinde özel dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nın 114/2 ve 115/2.maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği, kararın kesinleştiği 03/04/2019 tarihinden itibaren 1 yıllık yasal süre içinde açılmayan davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre.

Covid 19ı hastalığı nedeniyle 7226 sayılı yasanın geçici 1'nci maddesi ile 13.03.2020 - 15.06.2020 tarihleri arasında CMK'daki sürelerin durdurulduğu ve dava açma süresinin son gününün 03.04.2020 tarihi olduğu ve durma süresine denk geldiği, bu halde durma süresi içerisinde 05.06.2020 tarihinde açılan süresinde açılmış sayılması gerektiği gözetilmeden davanın süre yönünden reedine karar verilmesi.

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi