Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/332 K.2023/909

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli 2015/509 Esas 2016/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli 2015/509 Esas 2016/219 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2020/6516 Esas 2022/2882 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli 2022/233 Esas 2022/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulüne göre yargılama yapılarak, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli 2022/233 Esas 2022/259 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli 2022/317 Esas, 2022/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.01.2023 havale tarihli ve 2023/6220 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Basit yargılama usulünden faydalandırılmadan indirimsiz 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü Sanığın 1,92 promil alkollü bir şekilde ... kullandığının ikrar ve tutanaklarla sabit olduğu, böylece sürüş güvenliğini olumsuz etkileyecek düzeyin üzerinde alkollü ... kullanmak suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği, eylemine uyan 5237 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası gereğince failde ölçülen alkol düzeyi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması yoluna gidildiği, ayrıca sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığından takdiren 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığı belirtilmiştir.

2.Sanığın 02.06.2015 günü 1.92 promil alkollü olduğuna dair ölçüm raporu ve olay tutanağı dosya içerisindedir. 3.Sanık savunmasında, atılı suçu kabul ettiğini, pişman olduğunu beyan etmiş olup hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmiştir.

4.Sanığın adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkeme kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Basit yargılama usulünde itirazı düzenleyen 5271 sayılı Kanunun 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında,

"Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur." şeklinde de belirtildiği üzere, basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara karşı sanık tarafından itiraz edildiği takdirde mahkemece 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirimin korunma zorunluluğu yoktur. Açıklanan nedenle sanığın indirimsiz 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığına dair temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli 2022/233 Esas 2022/259 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,