Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3358 K.2025/6675

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 43/2, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...katılanların yalancı tanık tuttuklarını ispatlamak ve katılanların kendisine sataşmaları ve tehdit etmeleri üzerine eylemlerini kayda almak için video çektiğini beyan ettiği, sanığın suça konu kayıt ile C.

Başsavcılığına başvurarak katılanlar hakkında suç duyurusunda bulunduğu ve kaydı sadece delil olarak C.

Başsavcılığa sunduğu, başka bir kişi ve kuruma vermediği ve yaymadığı buna göre sanığın eyleminde hukuka aykırılık bilinci ve suç kastının bulunmadığı anlaşıldığından... sanığın CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE," dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, adliyenin her yerinin güvenlik kameralarıyla dolu olduğuna, ayrıca bir kayıt alınmasına gerek bulunmadığına, adliye içerisinde güvenlik endişesi duyulmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, çevrede tanıklık yapabilecek bir çok adliye mensubu ve vatandaşın bulunduğuna, katılanların sataştığı veya saldırmaya çalıştığı gibi iddiaları destekler hiç bir somut delilin bulunmadığına, sırf dosya kapsamında ceza verilmemesi maksadıyla sunulmuş bahaneler olduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile katılanlar arasında başka bir uyuşmazlığa ilişkin ceza yargılaması duruşmasından çıktıkları sırada katılanların görüntülerini ve seslerini video kaydına alan sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılanların diğer uyuşmazlığı kendi lehlerine sonuçlandırmak için yalancı tanık tuttuklarını ispatlamak ve katılanların sanığa karşı tehdit içerikli sözlerini delillendirmek amacıyla katılanların ses ve görüntülerini video kaydına aldığı, sanığın ilgili kayıt ile katılanlar hakkında suç duyurusunda bulunduğu, başka bir kişi ve kuruma vermediği ve yaymadığı olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,