Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3537 K.2025/3693

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/636E., 2021/513K. sayılı ilamıyla 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yürütülen yargılama neticesinde sanıkların 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı Kanunun 62, 51/1-3, maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 5271 Sayılı CMK'nun 280/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; Yerel Mahkeme hükmünün kaldırılarak

"Her ne kadar sanıkların 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, CMK nun 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı BERAATLERİNE;

Sanıkların kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre belirlenen 9.200,00 TL ücreti vekaletin hazineden alınarak sanıklara verilmesine, Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına," ibareleri eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında 67/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğine, resen idare lehine tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ... ve ...'ın ellerindeki tarihi eser niteliğindeki objeleri satmak için alıcı aradıkları ve ...'a ait .... .. plaka sayılı .... marka araçta taşıdıkları yönünde bilgiler alınması üzerine söz konusu araçta 03.11.2020 günü yapılan aramada aracın bagaj kısmında çocuk arabasının altında bulunan kartonun içerisinde iki adet mezar şahidesi bir adet mezar şahide parçası ve iki adet mezar ayak şahidesi olan ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamına giren taşınmaz kültür varlığı olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilen tarihi eser materyallerin ele geçirilmesi üzerine sanıklar hakkında açılan kamu davası kapsamında;

Yerel Mahkemece yargılama aşamasında aldırılan heyet bilirkişi raporuna göre; davaya konu eserlerin 2863 sayılı Yasa kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarına tabi olduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanıkların Yerel Mahkemece alınan savunmalarında olay gününden 2 gün önce mantar aradıkları sırada davaya konu mezar taşlarını bulduklarını ve araçlarına koyduklarını, satma amacıyla bulundurmadıklarını, beyan ettikleri anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"...dosya kapsamındaki kolluk tarafından tutulan tutanaklar, alınan bilirkişi raporu ve sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işledikleri sabit görülmüş ve yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde dosya kapsamı itibarı ile sanıkların bildirimi yapılmamış olan tarihi eseri satışa arzettiklerine, sattıklarına veya satın aldıklarına dair kesin somut delil bulunmadığından sanıkların eylemlerinin 2863 sayılı yasanın 67/1. maddesi kapsamında olduğu" gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; sanıkların örtüşen savunmalarında suça konu kültür varlıklarını 2 gün önce bulduklarını savundukları, 2863 sayılı kanunun 67/1 maddesinde tanımlanan suçun oluşabilmesi için en geç üç gün içerisinde bildirimde bulunulması gerektiği, suça konu olayda sanıkların savunmalarının aksine delil bulunmadığı, bu nedenle 3 günlük bildirim süresinin dolmadığı anlaşıldığından,

sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuş bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğundan, Yerel Mahkemenin sanıklar yönünden kurmuş olduğu mahkumiyet hükmü kaldırılarak atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, CMK nun 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Mahkemece atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığının kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamında aldırılan 07.04.2021 tarihli heyet bilirkişi raporuna göre 2863 sayılı Kanun kapsamında oldukları ve müzede koruma altına alınmaları gerektiği belirtilen eserlerin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükme yargılama giderlerinden önce gelmek üzere, "2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince dava konusu tüm eserlerin müze müdürlüğüne teslimine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,