KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/3539 E., 2025/2740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/2100 E., 2022/1849 K.
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, beraat
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
644 kelime·3 dk okuma·9 bölüm
Sanık ... hakkında verilen sirayet kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesi kapsamında hüküm niteliği bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinin diğer sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek, Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli ve 2019/957 Esas, 2020/393 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-b,f, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/2100 Esas, 2022/1849 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesi kararınındaki mahkumiyet hükmünün tamamiyle çıkarılarak yerine beraatine ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine; sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesi kararının mahkumiyet hükmü 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve sanık ... hakkında verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararının lehe olması nedeniyle hükmü istinaf etmeyen sanık ...'ya sirayetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar ... ve Hüseyin Talha yönünden verilen beraat kararlarının bozulması gerektiğine ve sanık ... yönünden on beş yaşından küçük mağdurun rızasının hukuka uygunluk nedeni kabul edilemeyeceğinden suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden
Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, istinaf istemi üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b. maddesi gereği İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz kabiliyeti bulunmadığı ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden
Dava dosyası kapsamına göre; olay tarihinde 15 yaşından küçük katılan ...’nın, internetten görüştüğü Aslı ile anlaşıp evden ayrılmaya karar verdiği, Aslı’nın arkadaşı olan sanık ...’i aradığı, parası olmadığı için arkadaşının TOKİ’den yanına gelemediğini, gidip alabilir miyiz diye sorduğu, ... ile Aslı’nın araç ile TOKİ’ye gidip katılanı alarak, sanığın ikisini de Aslı’nın evine bıraktığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dava dosyası kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın kastının bulunmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden
Sirayet kararının hüküm niteliği bulunmadığından temyiz kabiliyetine haiz olmamakla ve kanun yolu öngörülmediğinden DOSYANIN İNCELENMEKSİZİN MAHALLİNE İADESİNE,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3539, K. 2025/2740, 9 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama