Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3612 K.2025/3389

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorum 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/17E., 2022/419K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK.nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde; sanığın 2863 sayılı yasanın 70/1, TCK'nun 62/1, 53/1, 52/2,58, 75 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

cezasının mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii tarafından temyiz başvurusunda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, sanığın suç kastı olmadığına, resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

23 Kasım 2020 tarihinde saat 09:00 sıralarında Çorum İl Merkez Jandarma Komutanlığı KOM Şube Müdürlüğü'ne yapılan isimsiz ihbarda şüphelinin ikametinde tarihi eser niteliğinde kılıç bulundurduğu ve satmak için müşteri aradığı yönünde ihbarın yapılması üzerine başlatılan soruşturma işlemleri kapsamında, Çorum Sulh Ceza Hakimliği'nin 23/11/2020 tarih ve 2020/5159 D.İş sayılı kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada adli emanetin 2020/1833 sırasına kayıtlı 1 adet 19 yy. ait olduğu düşünülen 79 cm uzunluğunda ağaç saplı kılıcın ele geçirildiği,

sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında dava konusu kılıcın dedesine ait olup ondan babasına, babasından da kendisine intikal ettiğini,satmak gibi bir düşüncesi olmadığını beyan ettiği, yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında kültür varlığını izinsiz olarak satışa arz ettiği iddiasıyla 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmasında dava konusu kılıcın dedesine ait olup ondan babasına, babasından da kendisine intikal ettiğini, kılıcın daha önce babasının evinde duvarda asılı durduğunu, onun vefat etmesi üzerine hatırası olarak kendi evine götürdüğünü, Köyden bir kimsenin şikayet etmesi üzerine kılıcın evinde bulunduğunu, kılıcın Kültür ve Turizm Müdürlüğünde veya Müze Müdürlüğünde herhangi bir kaydının bulunmadığını, atadan, dededen kalma hatıra bir eşya olduğunu, bunu kimseden satın almadığını, kimseye de satmaya çalışmadığını, söz konusu kılıcın babasından miras kaldığını, satma düşüncesinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tanık olarak dinlenen ...'in beyanında, sanıkta ele geçirilen kılıcın dedesinden kaldığını, çocukluğundan beri bu kılıcın dedesinin evinde duvarda asılı olarak bulunduğunu, dayısı olan sanığın da bu evde oturduğunu beyan ederek sanığnı savunmasını doğruladığı anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece aldırılan 25.01.2021 havale tarihli bağımsız arkeolog bilirkişi raporuna göre; davaya konu eserin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesinin (a) bendinde belirtilen etnografik nitelikteki taşınır kültür varlığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde "... dosya kapsamında sanığın kültür varlığı ticareti yaptığına dair delil bulunmadığı, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kültür varlığını izinsiz olarak satışa arz etmek suretiyle atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığı," gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçtan CMK m.223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak ve sanığa ek savunma hakkı verilerek yürütülen yargılama neticesinde," 23/11/2020 tarihinde saat 09:00 sıralarında Çorum İl Merkez Jandarma Komutanlığı KOM Şube Müdürlüğü'ne yapılan isimsiz ihbarda sanığın ikametinde kaçak tarihi eser bulundurduğu ve satmak için müşteri aradığı ihbarının yapılması üzerine, Çorum Sulh Ceza Hakimliği'nin 23/11/2020 tarih ve 2020/5159 D.İş sayılı kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada 1 adet 19 YY ait olduğu düşünülen 79 cm uzunluğunda ağaç saplı kılıcın ele geçirildiği,

24/11/2020 tarihli bilirkişi raporu içeriğine göre "Yatagğan" ismiyle anılan söz konusu kılıcın 19 YY sonu, 20 YY başına ait olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında dava konusu kılıcın dedesine ait olup ondan babasına, babasından da kendisine intikal ettiğini, kılıcın daha önce babasının evinde duvarda asılı durduğunu, onun vefat etmesi üzerine hatırası olarak kendi evine götürdüğünü, köyden bir kimsenin şikayet etmesi üzerine kılıcın evinde bulunduğunu, kılıcın Kültür ve Turizm Müdürlüğünde veya Müze Müdürlüğünde herhangi bir kaydının bulunmadığını, atadan, dededen kalma hatıra bir eşya olduğunu, bunu kimseden satın almadığını,

kimseye de satmaya çalışmadığını, söz konusu kılıcın babasından miras kaldığını, satma düşüncesinin olmadığını belirtmiş ise de, sanığın bu eyleminin 2863 Sayılı Yasa'nın 24.maddesi delaletiyle 70/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu" gerekçeleriyle Yerel Mahkeme hükmü kaldırılarak ve sanığın izinsiz olarak taşınır kültür varlığı bulundurma suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Somut olayda suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi uyarınca tasnif ve tescile tabi, etnografik nitelikte bulunmaları ve sanığın “tescile tabi taşınır kültür ve tabiat varlığı belgesi” olduğuna dair bir savunmasının da mevcut olmaması karşısında, dedesinden kaldığını beyan ettiği suça konu eserleri 2863 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı olarak bulundurduğu, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “bulundurma” suçunu oluşturacağı değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,