Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3851 K.2024/3093

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 6.370,00 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6.181,14 TL maddi, 11.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 6.348,05 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminata bileşik faiz uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/91-2012/443 sayılı ceza davası kapsamında; davacının Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırcılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında davacıya ait banka hesabında bulunan 16.200,31 TL'ye Bismil Sulh Ceza Mahkemesinin 01/05/2007 tarih, 2007/316 müteferrik kararı ile el konulmasına müteakip davacının banka hesabına bloke konulduğu ve davacı hakkında Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/91-2012/443 sayılı kararıyla beraatine karar verildiği,

beraat kararının 21.10.2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2015/216 - 2015/247 sayılı hükmünün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edildiği, bu kapsamda Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarihli hükmü ile davacı için takdir edilen 5.182,00 TL maddi tazminata ve faize hükmedilmemesine ilişkin hükümlerin davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşacağı gözetilmeden, davacı lehine 6.348,05 TL maddi tazminata hükmedilmesi ve faize hükmolunması temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,