Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3914 K.2026/380

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 134/1, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... sanığın suç işleme kastı ve hukuka aykırılık bilincinin olmadığı, sanık hakkında ilk derece mahkemesince beraat hükmü yerine mahkumiyet hükmü kurulmuş olması kanuna aykırı olarak kabul edilmiştir.

Ancak. Bu husus yeniden yargılamayı ve olayın daha fazla aydınlanmasını gerektirmediğinden ve 7035 sayılı yasanın 15. Maddesi ile değişik CMK' nun 280/1-a maddesi delaletiyle CMK.nın 303/1-(a) maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan.

1-Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2022 tarih, 2022/43 esas ve 2022/1036 Karar sayılı hükmünün KALDIRILMASINA, 2-Her ne kadar sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın hukuka aykırılık bilincinin ve suç kastının bulunmadığı toplanan deliller ile anlaşıldığından sanığın CMK'nun 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sübuta erdiği ve eksik inceleme sonucu verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın evinin dış cephesine taktırmış olduğu kamera ile katılanın konutunun giriş kısmını ve eklentisi niteliğindeki bahçesinin kamera ile görüntülendiği gerekçesiyle sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; sanığın kamera taktırmasının amacının kendisine ve beslediği köpeklere yönelik herhangi bir eylemi önlemeye yönelik güvenlik sağlamak olduğu, sanığın hukuka aykırılık bilincinin ve suç kastının bulunmadığı toplanan deliller ile anlaşıldığından 5271 sayılı Kanunun 223/2-c maddesindesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; maddi gerçeğin ve sanığın kastının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için, mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp, söz konusu kameranın nereye yerleştirildiği, katılanın özel yaşamını, hareket serbestisini kısıtlayacak, mahremiyetini deşifre edebilecek, tedirginlik yaratabilecek, huzur ve sükununu bozabilecek şekilde yerleştirilip yerleştirilmediği, kameranın kayıt alıp almadığı, kayıt alıyorsa ne kadar süre ile kayıtların depolandığı, belirli aralıklarla kayıtların silinip silinmediği, kayıt mesafesinin ve kesintisiz çekim yapma süresinin ne kadar olduğu,

zoom yapma özelliğinin bulunup bulunmadığı, çekim açısına göre katılanın avlusunun içerisindeki şahısların cinsiyeti ile kim olduklarının ilk bakışta görülmesinin mümkün olup olmadığı, katılana ait evin girişinden uzaktaki görüntüleri net bir şekilde algılayıp algılamadığı, oynar başlıklı olma özelliğinin bulunup bulunmadığı, harekete duyarlı sensörlerle desteklenip desteklenmediği, çekimin yalnızca sanığın hukuksal egemenlik alanıyla sınırlı kalıp kalmadığı,

kamera düzeneği olmadan da sanığın evinden katılanın bahçesinin rahatlıkla görülüp görülmediği hususlarını açıklayan rapor düzenlettirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyada mevcut olay yeri görgü tespit tutanağına ve olay yeri basit krokisine yansıyan yetersiz tespitlere itibar edilip, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, katılan vekilin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,