Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3936 K.2024/732

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62,

52. Maddeleri uyarınca 6750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/03/2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, CMK'nın 251/3, 52. maddeleri uyarınca 5040 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, anılan karara sanık müdafi tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanık hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62,

52. Maddeleri uyarınca 6750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasın karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olmadığına, katılanın kusurlu olduğuna, CD nin çözümlenmesi için bilirkişiye tevdii edilmesi gerektiğine, sanığın üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiğine, kazayı önleyebilmek adına yapabileceği bir tedbir imkanı bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın asli kusurlu olarak katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Dairemizin 24.03.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulduğu, bozma üzerine mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak sanığın 5040,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı,

anılan karara sanık müdafinin itiraz etmesi üzerine mahkemece genel hükümlere göre yargılama yapılarak sanığın taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52. maddeleri uyarınca 6750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 12/05/2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 13/07/2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, katılan ...'ın Mersin Limanı Sınır Kontrol Noktaları Müdürlüğünde veteriner hekim olarak çalıştığı, olay tarihinde çalıştığı kurumun görevlendirmesi neticesinde sanığın yetkilisi olduğu nakliyat şirketinin antrepolarını kontrol ve muayene amaçlı olarak gittiği, 12/05/2014 günü görevini tamamlayan katılanın antrepodan ayrılmaktayken temyiz dışı sanık Nevzat'ın idaresindeki pamuk balyası yüklü forkliftin katılana çarpması neticesinde katılanın hayat fonksiyonlarına ağır(4) derecede etkili kemik kırığı ve duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı,

sanık ...'nın çalışılacak olan alanın güvenlik donanımı, uyarı, yön ve bilgi levhalarını sağlamayarak ve gerekli kontrolleri yapmayarak ve gerekse işyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri konusunda koruyucu ve önleyici tedbirler almamak suretiyle asli derecede kusurlu olduğu olayda, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak. Katılanın meydana gelen olay nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralandığı halde hüküm fıkrasından 89/2-a bendinin gösterilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mersin