Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3884 K.2023/5284

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Mahkumiyet Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/534 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2015/534 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/6917 E, 2020/5388 Karar sayılı ilâmı ile "....... basit yargılama usulü uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Zonguldak

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/151 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.04.2023 tarihli ve 2023/42467 sayılı, bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'nın temyiz sebebi. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Sanık ...'in temyiz sebebi. Kusuru olmadığına,eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. C.Katılan vekilinin temyiz sebebi. Katılanın organ işlev kaybı şeklinde yaralandığına, kati rapor alınmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin Kabulü: 1.Olay günü ocak mühendisi ...'in ocağın sorumlusu vardiya teknikeri ...'in mazeretini uygun bulması ve sanık ...'nın da sorumluluğu kabul etmesi üzerine olay yerinde çalışacak işçilere yapacakları işi tarif ederek olay yerinden ayrıldığı,

olay yerinde çalışacak işçilerin arın gerisindeki bağların tahkimatlarının zayıf olması ve tavandan yer yer dökülmeleri nedeniyle riskli durum görmeleri üzerine ilk önce tavanı dökülen yerlerin altına ilave tahkimat yapmaya başladıkları sanık ...'in ilk bağı atıp gerekli tahkimatı yaptıktan sonra ikinci bağı atmak isterken bir önceki çalışmadan kalan gerideki bağın veya bağların kırılması üzerine ocakta göçük meydana geldiği ve çalışanlardan tanık ...'nun kendini kenara atarak göçükten kurtulduğu fakat çalışanlardan tanık ...'ün ve katılan ...'nin göçük altında kaldıkları,

başka bir noktada çalışan usta ... ve arkadaşları tarafından tanık . ...'ün ve katılan ...'nin göçük altından sağ olarak çıkarıldıkları, olay sebebiyle katılan ...'nin yaşamını teklikeye sokacak ve vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek biçimde kemik kırığına neden olacak biçimde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. İş güvenliği uzmanı maden mühendisi bilirkişiden alınan rapora göre olayın vukuunda sanıklardan ...'nın sorumluluğu üstlenmesine ve iş tertibini verdiği bacadaki riskleri görmesine rağmen tehlikeli bölgedeki tehlike giderilinceye kadar iş yerinde çalışmalara refakat ve nezaret etmesi gerekirken işçileri yalnız bırakması sebebiyle asıl kusurlu olduğu, sanık ...'in ise kendisine verilen tertibi yapmaya çalışırken gerekli itina, özen ve mahareti göstermeyerek göçüğün üzerine sürme kama sürerek tavan boşluğunu kontrol altına almayarak boşluğun patlayarak göçük oluşmasına sebep olduğundan tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'nın Temyiz İstemi Yönünden. Yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılamaması nedeniyle sanık hakkında erteleme kararı verilmediği, katılanın uğradığı zararın tam olarak giderilmemesi nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği anlaşılmakla, sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden.

Yapılan bilirkişi incelemesi ve dinlenen tanık beyanları ile sanığın tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'in kusura ve eksik incelemeye ilşkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. C. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi ve Tebliğnamedeki Bozma Görüşü Yönünden.

Adli Tıp Zonguldak Şubesi'nin 14/01/2016 tarih, 2016/66 sayılı raporuna göre katılanın ağır 6 kemik kırığı ve duyu veya organlarından birinin işlev zayıflaması ya da yitirilmesi ile yüzde sabit iz yönünden olay tarihinden 18 ay sonra (Ağustos 2016) değerlendirilmesi gerekecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, katılanın yaralanmasına ilişkin kati raporun alınıp sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR