Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4338 K.2023/2786

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay süre ile ehliyetinin alınmasına karar verilmiştir. 2. Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2020/4519 Esas, 2022/5527 Karar sayılı ilamıyla; ''...Azami yüklü ağırlığı 3500 kg, azami yükseklik sınırı 4.00 metre olması gereken kamyonetine istiap haddini aşarak, yüklü ağırlığı 6200 kg yüksekliği 4.25 metre yükleme yaparak seyreden sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin gözetilmemesinin'' kanuna aykırı olduğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi gereğince neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe bozma yasağı olduğundan sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay süre ile ehliyetinin alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.05.2023 tarihli ve 2023/48940 sayılı, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının infazda gözetilmesi gerektiğinden hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği. Kusur tespitinde yanılgıya düşüldüğüne, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1. Olay günü saat 16:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki istiap haddi üzerinde kağıt yüklü kamyonetle meskun mahal dışında, iki yönlü, eğimli, düz, zemini kuru, asfalt kaplamalı yolda, alaca karanlıkta seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracın sağ tekerlek üzerinde yaklaşık 15 metre giderek sağ tarafına doğru devrildiği, bu sırada araçtan atlamaya çalışan yolcu ...'ın aracın kapısına sıkışması sonucu boyun ve göğüs basısına bağlı travmatik asfiksi sonucu öldüğü olayda, kazanın meydana gelmesinde mahkemece sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir. 3. Sanık kusuru olmadığını beyan etmiş, suçunu inkar etmiştir. 4. Kaza tespit tutanağında sanığın 2918 sayılı Kanunda belirtilen diğer kusurlardan 52.b (araçların hızını yük ve teknik özellikleriyle yol, hava, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir.

5. 22.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; ''...Sürücü ... sevk ve idaresindeki istiap haddi üzerinde atık kağıt yüklü kamyonet ile gayri nizami halde seyrederken olay mahalline geldiğinde aracının kontrolünü kaybetmesi sırasında araçta bulunan yolcu ...'ın sağ kapıyı açarak yere atladığı esnada devrilen aracın ön sağ kapı altında sıkışması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu,

....Yolcu ... yolcu olarak bulunduğu kamyonette sürücünün istiap haddi üzerinde yüklediği yükle seyri esnasında aracının kontrolünü kaybetmesi esnasında aracın kapısını açarak hareket halindeki araçtan atlamak istediği esnada devrilen aracın kapısının arasına sıkışması sonucu ölümüyle sonuçlanan bu oluş şartlarındaki olayda karşılaşılan bu ortamda yolcunun ne tür davranış göstereceğinin bilinemeyeceği cihetle, yolcuya yaptığı atlama eyleminden dolayı kusur atfı uygun bulunmadığı'' belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. 1. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Kaza tespit tutanağı, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/93 sayılı kararında Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Bozma kararı öncesi hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edildiği ve belirtilen cezanın sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu hususunun CMUK 326/son maddesi gereğince infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Kırıkkale

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 4 nolu paragrafın çıkarılarak yerine, “Bozma kararı öncesi hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden,